<p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">正月初七被稱為“人日”,核心源于女媧創(chuàng)世神話與漢代典籍記載的結(jié)合,古人將這天視作人類的共同誕辰。</p><p class="ql-block"><br></p> 核心由來(lái) <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">神話傳說(shuō):相傳女媧創(chuàng)世,正月初一至初六依次造出雞、狗、豬、羊、牛、馬,第七日摶黃土造人,故初七為“人日” 。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">文獻(xiàn)依據(jù):托名東方朔的《占書》(《太平御覽》引)明確記載“七日為人”,漢代已將這天用于占卜人口興衰,魏晉后漸成重視“人”的節(jié)日。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">文化寓意:“七”與人身關(guān)聯(lián)深遠(yuǎn)(七竅、七魂六魄),又與“齊”諧音,暗含家人團(tuán)圓、人丁興旺的祈愿。</p><p class="ql-block"><br></p> 傳統(tǒng)習(xí)俗 <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">吃“七寶羹”或“七樣菜”</p><p class="ql-block">用七種時(shí)令蔬菜煮成羹或炒菜,取“七”對(duì)應(yīng)人日。寓意除舊迎新、祛病強(qiáng)身、全家和順。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">戴“人勝”</p><p class="ql-block">女子會(huì)剪彩紙、金箔做成人形小飾品戴在頭上,叫“人勝。寓意人丁興旺、容顏美好、避邪。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">登高賦詩(shī)</p><p class="ql-block">古人這天喜歡登高望遠(yuǎn),文人多寫詩(shī)抒懷,取步步高升、舒展心氣之意。</p><p class="ql-block"><br></p> 傳統(tǒng)講究 <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">這天不打人、不罵人、不體罰孩子,善待自己和家人。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">古人還講究這天不鞭笞、不處決,體現(xiàn)對(duì)生命的尊重。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">簡(jiǎn)而言之,人日就是敬人、愛(ài)人、護(hù)人的日子。</p><p class="ql-block"><br></p> 錄4首最經(jīng)典的人日詩(shī)詞 <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">一、高適《人日寄杜二拾遺》(懷友名篇)</p><p class="ql-block">人日題詩(shī)寄草堂,遙憐故人思故鄉(xiāng)。</p><p class="ql-block">柳條弄色不忍見,梅花滿枝空斷腸。</p><p class="ql-block">身在南蕃無(wú)所預(yù),心懷百憂復(fù)千慮。</p><p class="ql-block">今年人日空相憶,明年人日知何處。</p><p class="ql-block">一臥東山三十春,豈知書劍老風(fēng)塵。</p><p class="ql-block">龍鐘還忝二千石,愧爾東西南北人。</p><p class="ql-block">鑒賞:人日寄杜甫,情深意重、亂世漂泊的千古絕唱。以春景反襯思念:柳色、梅花越美,越添離恨?!敖衲昕障鄳?,明年知何處”,道盡亂世無(wú)常、知己難聚的蒼涼。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">二、李商隱《人日即事》(用典典范)</p><p class="ql-block"> 文王喻復(fù)今朝是,子晉吹笙此日同。</p><p class="ql-block">舜格有苗旬太遠(yuǎn),周稱流火月難窮。</p><p class="ql-block">鏤金作勝傳荊俗,翦彩為人起晉風(fēng)。</p><p class="ql-block">獨(dú)想道衡詩(shī)思苦,離家恨得二年中。</p><p class="ql-block">鑒賞:句句用典,寫人日來(lái)歷與習(xí)俗:剪彩為人、戴人勝。</p><p class="ql-block">結(jié)尾落于思鄉(xiāng),呼應(yīng)隋代薛道衡的《人日思?xì)w》,含蓄深沉。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">三、薛道衡《人日思?xì)w》(五言絕唱)</p><p class="ql-block"> 入春才七日,離家已二年。</p><p class="ql-block">人歸落雁后,思發(fā)在花前。</p><p class="ql-block">鑒賞:人日思鄉(xiāng)的極簡(jiǎn)神作,對(duì)仗工整、語(yǔ)淺情深?!安牌呷铡迸c“已二年”對(duì)比,思?xì)w之切力透紙背。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> </p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">四、杜甫《追酬故高蜀州人日見寄》(酬答名篇)</p><p class="ql-block"> ……</p><p class="ql-block">自蒙蜀州人日作,不意清詩(shī)久零落。</p><p class="ql-block">今晨散帙眼忽開,迸淚幽吟事如昨。</p><p class="ql-block">嘆我凄凄求友篇,感君郁郁匡時(shí)略。</p><p class="ql-block">……</p><p class="ql-block">鑒賞:杜甫晚年讀高適舊作,淚下酬答,可見二人生死之交。既念友情,亦嘆亂世抱負(fù)難伸,沉郁頓挫。</p><p class="ql-block"><br></p>