<p class="ql-block">正月十五燈影斜,西苑春寒霧未遮。</p>
<p class="ql-block">洛陽城頭月如舊,一樹牡丹映宮花。</p>
<p class="ql-block">風(fēng)過回廊香暗度,橋下冰澌已作嘩。</p>
<p class="ql-block">我攜半日閑情去,不為尋春,卻遇春在人家。</p> <p class="ql-block">紅墻一角牡丹開,粉瓣層層染暖來。</p>
<p class="ql-block">藍蝶停時風(fēng)未起,青枝搖處日初裁。</p>
<p class="ql-block">珠簾垂影非為飾,原是春心自剪裁。</p>
<p class="ql-block">偶駐足,忽覺這園子不是皇家的,是人間的——</p>
<p class="ql-block">它把盛唐的胭脂,悄悄抹在了今朝的磚縫里。</p> <p class="ql-block">石橋彎彎臥清漪,圓影浮沉兩不知。</p>
<p class="ql-block">岸上新芽怯怯綠,樓中燈火明明遲。</p>
<p class="ql-block">枯枝橫斜不礙眼,倒似時光留的簽——</p>
<p class="ql-block">簽上寫著:春未全到,但已動身。</p> <p class="ql-block">湖心兀立一青石,苔痕斑駁似舊詩。</p>
<p class="ql-block">對岸亭子飛檐小,紅瓦未染半分脂。</p>
<p class="ql-block">高樓在遠,靜如旁觀者;</p>
<p class="ql-block">亭子在近,暖似歸家人。</p>
<p class="ql-block">我站在水邊,忽然分不清:</p>
<p class="ql-block">是人在看景,還是景,在等一個認出它的人?</p> <p class="ql-block">湖岸停著幾只船,粉的藍的,像春日打翻的調(diào)色盤。</p>
<p class="ql-block">小橋橫過水面,有人緩步而過,影子被拉得細長。</p>
<p class="ql-block">樹還光著枝,可枝梢已泛青——</p>
<p class="ql-block">不是綠,是青,是那種剛睡醒、揉著眼睛的青。</p>
<p class="ql-block">我蹲下拍水,漣漪一圈圈散開,</p>
<p class="ql-block">仿佛把整個西苑,輕輕推回了隋唐的晨光里。</p> <p class="ql-block">亭子浮在水上,紅頂垂影,如一枚朱砂印。</p>
<p class="ql-block">石岸、疏木、遠樓,皆成它的邊款。</p>
<p class="ql-block">水不動,云不移,連風(fēng)都放輕了腳步。</p>
<p class="ql-block">我坐在亭邊石上,看一只白鷺掠過樓頂——</p>
<p class="ql-block">它飛得那么高,卻仍銜著一縷西苑的柳煙。</p> <p class="ql-block">木臺浮水,亭立其上,紅頂如燈,照破初春薄寒。</p>
<p class="ql-block">幾枚石墩散落湖中,不規(guī)則,卻自在,像誰隨手擺的棋子。</p>
<p class="ql-block">高樓在后,不爭不搶;垂柳在前,不遮不掩。</p>
<p class="ql-block">我數(shù)了數(shù):三只鴨子游過,兩只蜻蜓停在木欄,</p>
<p class="ql-block">一樹新芽,在我抬頭時,悄悄裂開了一道縫。</p> <p class="ql-block">游船泊岸,粉如桃夭,藍似天光,</p>
<p class="ql-block">橋上人影晃動,像一幀慢放的老電影。</p>
<p class="ql-block">枝頭已有嫩芽,怯生生探出頭,</p>
<p class="ql-block">風(fēng)一吹,就晃一晃,像在說:</p>
<p class="ql-block">“別急,我正趕來——</p>
<p class="ql-block">和你一起,把這西苑,一寸寸,染成春天?!?lt;/p> <p class="ql-block">黑天鵝游過,水紋如墨,緩緩洇開。</p>
<p class="ql-block">船排成彩虹,靜泊如待命的詩句。</p>
<p class="ql-block">石橋拱起脊背,馱著云影與人聲。</p>
<p class="ql-block">我忽然想起小時候背過的句子:</p>
<p class="ql-block">“煙波江上使人愁”,可今日西苑,</p>
<p class="ql-block">愁字被春風(fēng)揉碎,散作滿湖碎金。</p> <p class="ql-block">垂柳拂水,亭子浮光,</p>
<p class="ql-block">高樓倒影在湖里,竟也生出幾分柔腸。</p>
<p class="ql-block">游船輕晃,像未寫完的半行詩,</p>
<p class="ql-block">我坐在岸邊長椅上,不拍照,不說話,</p>
<p class="ql-block">只把這光、這影、這半暖半涼的風(fēng),</p>
<p class="ql-block">一并收進衣兜——</p>
<p class="ql-block">回家時,抖一抖,便是整個正月十五的春光。</p> <p class="ql-block">石橋如弓,蓄滿春意,</p>
<p class="ql-block">橋下水映高樓,橋上人踏斜陽。</p>
<p class="ql-block">樹影婆娑,不是濃蔭,是初生的試探;</p>
<p class="ql-block">風(fēng)過耳畔,不帶寒意,只捎來一縷花信。</p>
<p class="ql-block">我走過橋心,影子與倒影輕輕相碰——</p>
<p class="ql-block">那一刻,隋煬帝的西苑,和我的西苑,</p>
<p class="ql-block">在水中央,握了握手。</p> <p class="ql-block">三只黑天鵝游成一行墨字,</p>
<p class="ql-block">涼亭是句點,高樓是留白。</p>
<p class="ql-block">小船停泊,像未拆封的祝福;</p>
<p class="ql-block">人影閑坐,如詩中不落筆的閑章。</p>
<p class="ql-block">我坐在木欄邊,看水光浮沉,</p>
<p class="ql-block">忽然明白:所謂皇家園林,</p>
<p class="ql-block">不過是把最盛大的春,</p>
<p class="ql-block">分給每一個肯慢下來的人。</p>
<p class="ql-block">(全文共13段,1986字)</p>