<p class="ql-block">01</p><p class="ql-block">躁不可長,長則亂事。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">人一急躁,就容易做錯事。</p><p class="ql-block">心躁的時候,話趕話,火壓不住火。</p><p class="ql-block">腦子還沒想清楚,手已經(jīng)動起來了。</p><p class="ql-block">小事拖大,大事拖炸,往往不是事情本身有多難,是心先亂了。</p><p class="ql-block">心一亂,判斷力就沒了。</p><p class="ql-block">本來能好好說清的道理,非要吼出來;本來能慢慢解決的問題,非要爭個輸贏。</p><p class="ql-block">可急躁有用嗎?沒有。</p><p class="ql-block">它只會讓矛盾升級,讓局面失控,讓身邊的人也緊張起來。</p><p class="ql-block">不把急躁當習慣,才是真成熟。</p> <p class="ql-block">02</p><p class="ql-block">急不可取,取則敗功。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">心急吃不了熱豆腐,越是急著做成的事,往往越容易做砸。</p><p class="ql-block">急著趕工交差,就會忽略細節(jié);急著賺錢,就容易掉進陷阱;急著出成績,反而加速失敗。</p><p class="ql-block">越想一把抓住,越是什么都抓不牢。</p><p class="ql-block">其實人生也是這樣。</p><p class="ql-block">真正能成事的人,不是跑得最快的那個,是沉得住氣的那個。</p><p class="ql-block">該等的時節(jié)要等,該磨的功夫要磨。</p><p class="ql-block">把眼前這一步走踏實了,后面的路自然就順了。</p> <p class="ql-block">03</p><p class="ql-block">戒躁則清,靜心則智。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">晚清名臣林則徐,書房里高懸“制怒”二字。</p><p class="ql-block">每遇棘手政務,心浮氣躁時,他便起身離座,盯著這兩個字凝視片刻。</p><p class="ql-block">待怒火熄滅,腦子清醒,才重新落座處理公文。</p><p class="ql-block">正因這份自制的靜功,他才能在風云變幻的官場中屹立不倒。</p><p class="ql-block">水靜極則形象明,心靜極則智慧生。</p><p class="ql-block">等你真的靜下來,會發(fā)現(xiàn)很多焦躁本來就不必有。</p> <p class="ql-block">04</p><p class="ql-block">與人言,緩則得理;</p><p class="ql-block">與人事,靜則周全。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">人一急,就容易帶情緒。</p><p class="ql-block">情緒上來了,再對的話也像指責。</p><p class="ql-block">對方聽不進,只想反擊。</p><p class="ql-block">本來可以好好溝通,結果最后變成爭輸贏。</p><p class="ql-block">緩一緩不是示弱,是給彼此留余地。</p><p class="ql-block">做事也一樣。</p><p class="ql-block">越是緊要關頭,越要讓自己靜下來。</p><p class="ql-block">穩(wěn)得住神,才能看得清全局。</p> <p class="ql-block">05</p><p class="ql-block">遇怒則忍,遇煩則靜;</p><p class="ql-block">以和為貴,萬事可順。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">《論語》有言:“禮之用,和為貴。”</p><p class="ql-block">清代大學士張英,收到家人千里飛書。</p><p class="ql-block">信中說,鄰居建屋越界,兩家為三尺墻基爭執(zhí)不休,懇請張英出面壓制對方。</p><p class="ql-block">張英看罷,提筆回了一首詩:</p><p class="ql-block">“千里修書只為墻,讓他三尺又何妨?</p><p class="ql-block">萬里長城今猶在,不見當年秦始皇?!?lt;/p><p class="ql-block">家人接信后幡然醒悟,主動退讓三尺。</p><p class="ql-block">鄰居見狀,慚愧不已,也后退三尺。</p><p class="ql-block">從此,兩家之間多了一條六尺寬的巷子,也留下了一段化干戈為玉帛的千古佳話。</p><p class="ql-block">以和為貴,不是認輸,是放過自己。</p><p class="ql-block">不較勁的日子,才是好日子。</p> <p class="ql-block">06</p><p class="ql-block">少年戒躁,立志勤學;</p><p class="ql-block">中年戒躁,踏實篤行;</p><p class="ql-block">老年戒躁,安享天年。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">年輕時最怕心太急。</p><p class="ql-block">書還沒讀幾頁,就想出人頭地;路還沒走幾步,就想一步登天。</p><p class="ql-block">一急躁,就靜不下心,靜不下心,什么學問都進不去。</p><p class="ql-block">別總盯著遠處的山,先走好腳下的路。</p><p class="ql-block">該吃苦的年紀,別想著躲。</p><p class="ql-block">扎下去的根有多深,將來的樹就有多穩(wěn)。</p><p class="ql-block">中年人,事業(yè)有了,家庭有了,但壓力也來了。</p><p class="ql-block">怕輸,怕慢,怕被年輕人趕超。</p><p class="ql-block">于是拼命追,拼命趕,拼命證明自己還行。</p><p class="ql-block">可越是急著證明,越容易走偏。</p><p class="ql-block">穩(wěn),才是這個年紀最大的本事。</p><p class="ql-block">別因為一時得失亂了方寸,踏踏實實把手頭的事做好,比什么都強。</p><p class="ql-block">到了老年,躁的是心不甘。</p><p class="ql-block">覺得自己還有用,還想管這管那,還想跟年輕人較勁。</p><p class="ql-block">可人生到了這個階段,該放的就要放了。</p><p class="ql-block">學會慢下來,學會歇一歇。</p><p class="ql-block">早起遛個彎,午后打個盹,晚上等兒孫回來說說話。</p><p class="ql-block">天年是用來安的,不是用來爭的。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">---文字選自于池魚碎筆</p>