<p class="ql-block">驚蟄驚醒萬物蘇</p> <p class="ql-block">南國花已開,枝頭胭脂勻曉色,</p>
<p class="ql-block">北國正待勢,凍土深處聽雷聲。</p>
<p class="ql-block">竹尖破土?xí)r,一葉托住小紅燈,</p>
<p class="ql-block">朝陽剛踮腳,便把春意輕輕吻。</p>
<p class="ql-block">正月十七,驚蟄未至雷先醒,</p>
<p class="ql-block">微雨梳柳,新芽在袖口悄悄踮起腳跟。</p>
<p class="ql-block">我推開窗,風(fēng)里有濕潤的伏筆——</p>
<p class="ql-block">南邊的桃信已寄出,北邊的雪還在打腹稿。</p>
<p class="ql-block">花開了,不是喧嘩的宣告,</p>
<p class="ql-block">是靜默里攢了一冬的力氣,忽然松了手;</p>
<p class="ql-block">勢待著,亦非遲疑,</p>
<p class="ql-block">是根在暗處伸展,是云在遠山醞釀。</p>
<p class="ql-block">早安不必說太響,</p>
<p class="ql-block">一句“驚蟄始”,已讓泥土翻身,讓蟲醒,讓心松動。</p>
<p class="ql-block">你看那竹筍,不爭高,只向上;</p>
<p class="ql-block">你看那瓢蟲,不戀葉,卻停得剛剛好——</p>
<p class="ql-block">原來生機,從來不是齊刷刷的號角,</p>
<p class="ql-block">而是南一枝,北一寸,各自應(yīng)時,各自生光。</p>