<p class="ql-block">正月新春第一花——蒲公英</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">寒盡春來,千枝未吐,萬木猶眠,唯見田埂陌上、墻隙石縫,一簇簇嫩黃悄然綻開,如星火燎原,似金箔鋪地——這便是正月里最早報春的使者:蒲公英。它不爭桃李之艷,不慕梅蘭之名,卻以最樸素的姿態(tài),在料峭風(fēng)中擎起第一盞春燈,把新春的第一縷生機(jī),輕輕別在歲月的襟前。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">今日上午,我照例穿過縣城老街的人行道,鞋底輕叩水泥地,風(fēng)還帶著冬末的清冽。忽然,井蓋邊緣一道細(xì)窄的灰縫里,跳進(jìn)眼里的是一小團(tuán)金——不是光,是花。一朵蒲公英,莖不過寸許,卻把整朵花托得挺直,花瓣細(xì)密如初燃的燭焰,在微光里微微顫著。它不靠土壤,不靠花圃,就靠石縫里存的一點潮氣、一點塵土、一點不肯低頭的倔勁,開了。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">我蹲下來,影子覆在它身上,它卻把陽光接得更滿?;沂溆?,綠葉鋸齒分明,有的已微黃,有的還泛著水光似的嫩青——那是它自己長出來的語言,不用人教,也不等人贊。</p> <p class="ql-block">春雷驚蟄始,公英先報春</p> <p class="ql-block">花瓣傘狀放射</p><p class="ql-block">普通小花一朵</p> <p class="ql-block">迎接新春</p><p class="ql-block">野花怒放</p> <p class="ql-block">一花彰春</p><p class="ql-block">一花喧春</p><p class="ql-block">一花鬧春</p> <p class="ql-block">小小花兒艷</p><p class="ql-block">笑迎新春天</p> <p class="ql-block">隴原野外第一花</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">尋尋覓覓,覓覓尋尋……</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">正月十七日,3月5日。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">今日驚蟄,雨水驚蟄緊相連。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">春天氣息,一天天植物展現(xiàn)。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">我今天上午十點半,走在縣城街道的人行道上,忽然看到了一朵蒲公英花朵,它金黃鮮艷奪目,沐浴春雨春天陽光,格外醒目!顯眼!或許是它處公路北面,向陽溫暖早孕育花蕾花苞吧……</p><p class="ql-block">我于是蹲在人行道的井蓋旁,仔細(xì)觀看,認(rèn)真欣賞,端視它的新春綻放之模樣和色澤……好金黃美麗!好鮮艷耀眼!我迅即用華為70X手機(jī),拍攝下它的姿容姿色姿顏,只恐怕這一朵美麗的野外春花,被人不小心踐踏,或被淘氣俏皮的小學(xué)生小朋友將它發(fā)現(xiàn)摘下……</p><p class="ql-block">望著這朵鮮艷的花,讓我想起兒歌:《我是蒲公英的種子,風(fēng)兒輕軟一吹,我就離開,飄啊,飄,飄到哪里那里就是我的家……》</p><p class="ql-block">對!這株蒲公英或許就是被風(fēng)刮起的種子,帶到這里之后,生根并開花吧……</p><p class="ql-block">春天來啦,植物陸續(xù)展示展現(xiàn)自己的生命之力!展露生命之美!展示春天生機(jī)!</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">滄桑正道寫稿于2026年3月5日(驚蟄日)</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">是啊,驚蟄一到,地氣升,蟲始振,而蒲公英,早已在節(jié)氣翻頁前就悄悄掀開了春的第一頁。它不等雷聲,不候暖風(fēng),只憑自己體內(nèi)那一聲微小卻篤定的“破”——破土,破石,破寂,破人們對“春天該從哪兒開始”的成見。</p> <p class="ql-block">野外春天第一花!</p><p class="ql-block">我將此蒲公英花朵</p><p class="ql-block">錄制了一段小視頻</p> <p class="ql-block">它從人行道的井蓋縫隙里,</p>
<p class="ql-block">迸然開放,展示自己的容顏。</p>
<p class="ql-block">迸然——這個詞真好。不是徐徐,不是悄然,是迸。像一粒被壓太久的種子突然炸開殼,像一聲沒喊出口的歡喜終于沖口而出。它開得那么小,又那么大;那么輕,又那么重。重到你低頭看見它,心口會微微一沉,繼而一熱:原來春天,真的可以這么早,這么近,這么不講道理地撞進(jìn)你眼睛里。</p> <p class="ql-block">新花報春!</p><p class="ql-block">野外花開,</p><p class="ql-block">喜迎新春!</p> <p class="ql-block">暖暖融融陽光</p><p class="ql-block">金金黃黃小花</p> <p class="ql-block">讓我們一起欣賞</p><p class="ql-block">隴原野外的</p><p class="ql-block">第一朵春花吧!</p> <p class="ql-block">花盛開</p>
<p class="ql-block">沐浴陽光色澤金黃</p>
<p class="ql-block">十分鮮亮</p>
<p class="ql-block">鮮亮得讓人想笑,想蹲下,想輕輕呵一口氣,看它會不會抖落一點光屑。可我沒動——怕驚擾了這早春最鄭重的儀式。它不靠蜂蝶傳頌,不靠園丁澆灌,就靠自己把光吸進(jìn)來,再把光散出去。金黃不是裝飾,是它活著的證據(jù);細(xì)長的花瓣不是取悅誰,是它向天空伸出去的、細(xì)細(xì)的手指。</p> <p class="ql-block">它迸發(fā)生命力</p><p class="ql-block">展示自己的</p><p class="ql-block">春天之容之顏之美</p> <p class="ql-block">蒲公英的約定,</p><p class="ql-block">綻放美麗雅致。</p> <p class="ql-block">展示生命</p><p class="ql-block">不在環(huán)境</p> <p class="ql-block">早春的蒲公英像小星星,</p><p class="ql-block">點亮了大地???</p> <p class="ql-block">驚蟄寄懷</p><p class="ql-block"> 文/馬世恩</p><p class="ql-block">雷動關(guān)山啟蟄聲,阿陽淑氣滿川平。</p><p class="ql-block">雪融隴坂千峰翠,風(fēng)暖田家萬物生。</p><p class="ql-block">柳眼初開迎曉日,鶯聲輕囀入春城。</p><p class="ql-block">今朝不負(fù)東君意,且寄詩心向遠(yuǎn)行。</p> <p class="ql-block">驚蟄到</p><p class="ql-block">萬物醒</p> <p class="ql-block">驚蟄節(jié)氣來</p><p class="ql-block">春天天氣來</p> <p class="ql-block">今日驚蟄</p> <p class="ql-block">驚蟄</p><p class="ql-block"> 作者‖斌哥</p><p class="ql-block">是誰</p><p class="ql-block">用一聲驚雷</p><p class="ql-block">叩響了仲春三月的門扉</p><p class="ql-block">你可曾聽見</p><p class="ql-block">或許,明早起來</p><p class="ql-block">你推開窗</p><p class="ql-block">就會看見第一朵桃花</p><p class="ql-block">笑臉嫣然</p><p class="ql-block">過些日子</p><p class="ql-block">或許陽光晴和</p><p class="ql-block">又或許陰雨連綿</p><p class="ql-block">河岸的柳色漸漸遼闊</p><p class="ql-block">與風(fēng)共舞的柔枝間</p><p class="ql-block">兩只黃鸝舒展著亮麗的羽衣</p><p class="ql-block">送來春來第一聲</p>