<p class="ql-block"><b style="font-size:20px;"> 七律·放下</b></p><p class="ql-block"> 文/藍(lán)天</p><p class="ql-block"> 其一</p><p class="ql-block">浮生聚散本如煙,何苦營營逐日遷。</p><p class="ql-block">半榻松風(fēng)消俗慮,一窗竹影掃塵緣。</p><p class="ql-block">茶涼不怨春光短,夢醒方知世味偏。</p><p class="ql-block">莫待鬢霜方悟道,心空即是大羅天。</p><p class="ql-block"> 其二</p><p class="ql-block">名韁利鎖久纏身,忽覺云開見本真。</p><p class="ql-block">掃盡心頭千斛雪,留得眼底一溪春。</p><p class="ql-block">偶逢野鶴同松立,閑拾山花帶露新。</p><p class="ql-block">笑指浮名如蟻垤,風(fēng)來吹散不留痕。</p><p class="ql-block"> 其三</p><p class="ql-block">半生奔競似飛蓬,忽向林泉學(xué)放翁。</p><p class="ql-block">衣可粗疏容我老,飯能淡薄養(yǎng)吾慵。</p><p class="ql-block">偶聽溪漱知音少,靜看云行覺意濃。</p><p class="ql-block">不是逃禪求解脫,只緣身在畫圖中。</p><p class="ql-block"> 其四</p><p class="ql-block">酒醒常覺夢非真,鏡里朱顏已半皴。</p><p class="ql-block">放下何須焚舊稿,歸來但見月如銀。</p><p class="ql-block">檐角風(fēng)鈴搖晚照,籬邊菊影接秋晨。</p><p class="ql-block">人間至味原無味,淡到無求始是醇。</p><p class="ql-block"> 其五</p><p class="ql-block">偶向溪橋獨倚欄,水光云影兩清寒。</p><p class="ql-block">不爭桃李春前艷,但守松筠歲晚安。</p><p class="ql-block">茶熟煙輕心自遠(yuǎn),琴殘調(diào)古意尤寬。</p><p class="ql-block">浮名若比溪流急,我自悠然一釣竿。</p><p class="ql-block"> 其六</p><p class="ql-block">世路崎嶇步未停,忽聞鐘磬落空庭。</p><p class="ql-block">千峰斂霧歸山靜,一鶴橫天入眼青。</p><p class="ql-block">掃葉烹茶非避世,聽松抱膝即修齡。</p><p class="ql-block">何須更覓蓬萊島,心定何須問杳冥。</p><p class="ql-block"> 其七</p><p class="ql-block">舊卷塵封墨未干,忽思放下亦何難。</p><p class="ql-block">不因得失生嗔喜,但向清虛養(yǎng)肺肝。</p><p class="ql-block">竹杖芒鞋隨步穩(wěn),松醪菊盞入懷寬。</p><p class="ql-block">浮生若寄何須系,云在青天月在潭。</p><p class="ql-block"> 其八</p><p class="ql-block">偶向山中采藥歸,芒鞋踏破晚霞微。</p><p class="ql-block">松風(fēng)拂面疑無我,溪水照人覺已非。</p><p class="ql-block">放下非關(guān)身外物,歸來始覺性中輝。</p><p class="ql-block">一聲清磬穿林過,萬籟俱空鶴影飛。</p><p class="ql-block"> 其九</p><p class="ql-block">半世營營似轉(zhuǎn)蓬,忽看云散月當(dāng)空。</p><p class="ql-block">不求金玉堆堂滿,但得煙霞入袖濃。</p><p class="ql-block">竹榻茶煙消俗慮,松窗竹影養(yǎng)心慵。</p><p class="ql-block">浮名若比秋蟬蛻,蛻盡方知自在同。</p><p class="ql-block"> 其十</p><p class="ql-block">偶向林間掃落花,風(fēng)來吹作雪紛華。</p><p class="ql-block">身如野鶴無羈束,心似澄潭不染沙。</p><p class="ql-block">放下何須辭世遠(yuǎn),歸來但覺日光嘉。</p><p class="ql-block">一竿斜照千峰靜,萬籟無聲即是家。</p><p class="ql-block"> 其十一</p><p class="ql-block">浮名如絮逐風(fēng)飛,忽覺身輕步亦微。</p><p class="ql-block">竹杖支頤聽鳥語,松醪傾盞對斜暉。</p><p class="ql-block">不爭得失心常泰,但守清虛道自肥。</p><p class="ql-block">莫道山中無歲月,云開月出即春暉。</p><p class="ql-block"> 其十二</p><p class="ql-block">半生負(fù)重若擔(dān)山,忽卸肩頭天地寬。</p><p class="ql-block">竹影掃階塵不染,松風(fēng)入牖夢初安。</p><p class="ql-block">茶煙裊裊消機巧,琴韻泠泠洗肺肝。</p><p class="ql-block">放下原非逃世計,歸來始覺性中歡。</p><p class="ql-block"> 其十三</p><p class="ql-block">偶向溪邊坐晚涼,云移松影上衣裳。</p><p class="ql-block">不因得失生悲喜,但向清虛養(yǎng)壽康。</p><p class="ql-block">竹杖輕敲苔徑雨,松醪慢酌石泉香。</p><p class="ql-block">浮生若寄何須系,心遠(yuǎn)何須問遠(yuǎn)方。</p><p class="ql-block"> 其十四</p><p class="ql-block">名利如潮日夜奔,忽看潮退見沙痕。</p><p class="ql-block">半窗竹影搖清夢,一榻松風(fēng)養(yǎng)素魂。</p><p class="ql-block">放下何須焚舊稿,歸來但覺月當(dāng)門。</p><p class="ql-block">人間至味原無味,淡到無求始是醇。</p><p class="ql-block"> 其十五</p><p class="ql-block">偶向山深拾斷云,松風(fēng)拂袖覺身輕。</p><p class="ql-block">不爭桃李春前艷,但守松筠歲晚清。</p><p class="ql-block">茶熟煙微心自遠(yuǎn),琴殘調(diào)古意尤平。</p><p class="ql-block">浮生若寄何須系,云在青天月在庭。</p><p class="ql-block"> 其十六</p><p class="ql-block">半世營營似轉(zhuǎn)蓬,忽看云散月當(dāng)空。</p><p class="ql-block">不求金玉堆堂滿,但得煙霞入袖濃。</p><p class="ql-block">竹榻茶煙消俗慮,松窗竹影養(yǎng)心慵。</p><p class="ql-block">浮生若寄何須系,云在青天月在潭。</p><p class="ql-block"> 其十七</p><p class="ql-block">偶向林間掃落花,風(fēng)來吹作雪紛華。</p><p class="ql-block">身如野鶴無羈束,心似澄潭不染沙。</p><p class="ql-block">放下何須辭世遠(yuǎn),歸來但覺日光嘉。</p><p class="ql-block">一竿斜照千峰靜,萬籟俱空即是家。</p><p class="ql-block"> 其十八</p><p class="ql-block">浮名如絮逐風(fēng)飛,忽覺身輕步亦微。</p><p class="ql-block">竹杖支頤聽鳥語,松醪傾盞對斜暉。</p><p class="ql-block">不爭得失心常泰,但守清虛道自肥。</p><p class="ql-block">莫道山中無歲月,云開月出即春暉。</p><p class="ql-block"> 其十九</p><p class="ql-block">半生負(fù)重若擔(dān)山,忽卸肩頭天地寬。</p><p class="ql-block">竹影掃階塵不染,松風(fēng)入牖夢初安。</p><p class="ql-block">茶煙裊裊消機巧,琴韻泠泠洗肺肝。</p><p class="ql-block">放下原非逃世計,歸來始覺性中歡。</p><p class="ql-block"> 其二十</p><p class="ql-block">偶向溪邊坐晚涼,云移松影上衣裳。</p><p class="ql-block">不因得失生悲喜,但向清虛養(yǎng)壽康。</p><p class="ql-block">竹杖輕敲苔徑雨,松醪慢酌石泉香。</p><p class="ql-block">浮生若寄何須系,心遠(yuǎn)何須問遠(yuǎn)方。</p>