<p class="ql-block">驚蟄至,春雷響。</p><p class="ql-block">萬物生長,春意盎然。</p><p class="ql-block">草長鶯飛季,厚積薄發(fā)時(shí)。</p><p class="ql-block">一聲春雷響,人間萬物長。</p><p class="ql-block">驚蟄時(shí)節(jié),冰雪消融,</p><p class="ql-block">草木萌新,萬物皆有新生。</p><p class="ql-block">愿你以春為序,向陽生長,</p><p class="ql-block">不負(fù)時(shí)光,不負(fù)自己;</p><p class="ql-block">愿你滿目皆春光,</p><p class="ql-block">所遇皆美好,歲歲皆安康。</p> <p class="ql-block">春雷響,萬物長!驚蟄</p><p class="ql-block">是春叩響的第一聲雷</p><p class="ql-block">是細(xì)雨,是新芽,是歸燕</p><p class="ql-block">風(fēng)捎來了思念</p><p class="ql-block">陽光灑向大地</p><p class="ql-block">美好正在開啟</p><p class="ql-block">胖乎乎的春筍</p><p class="ql-block">頂破濕潤的泥土</p><p class="ql-block">綠油油的麥苗</p><p class="ql-block">鋪滿蘇醒的田野</p><p class="ql-block">一聲春雷響,萬物皆生長</p><p class="ql-block">世間美好與春天一同醒來</p><p class="ql-block">一口新茶,將春意暢飲</p><p class="ql-block">一縷暖陽,把前路照亮</p><p class="ql-block">在這美麗而充滿希望的春天</p><p class="ql-block">讓我們一起躍馬揚(yáng)鞭</p><p class="ql-block">向著光的方向,前行</p> <p class="ql-block">農(nóng)歷正月十七,驚蟄節(jié)氣,</p><p class="ql-block">驚雷一聲春日來,</p><p class="ql-block">萬物復(fù)蘇忙起來,</p><p class="ql-block">身體健康平安來,</p><p class="ql-block">順心順意好運(yùn)來,</p><p class="ql-block">家庭美滿幸福來</p><p class="ql-block">滾滾財(cái)源報(bào)道來??????</p><p class="ql-block">驚蟄雷聲響,祝福又登場,</p><p class="ql-block">福祿壽喜齊登門,</p><p class="ql-block">接福運(yùn),接財(cái)運(yùn),好運(yùn)不斷圍繞你</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">正月十七恰逢驚蟄,年收燈,春雷起蜇,人氣旺,是避是非的雙重吉兆。</p><p class="ql-block">一夜之間,年俗的余溫與節(jié)氣的生機(jī)撞個(gè)滿懷:一邊是落燈收年、人氣正旺,一邊是春雷啟蟄、萬物新生,這一天,既是春節(jié)的溫柔收尾,也是春天的正式開場。正月十七,民間謂之人氣日、初七護(hù)孩童,十七護(hù)中年,廿七護(hù)老人,今日正是家中頂梁柱納福養(yǎng)氣的好日子。老話說“上燈圓子落燈面”,一碗長面在手,拴住歲月,日子順順當(dāng)當(dāng);捏嘴餃子,捏緊餃子邊,便是“捏老鼠嘴”,防是非、遠(yuǎn)煩擾,家宅安寧。花燈收起,年味歸藏,心收回來,人歸本位,一年的踏實(shí)與安穩(wěn),便從這一日開始。</p><p class="ql-block">驚蟄一到,春雷乍響,驚醒蟄伏一冬的蟲蟻,也喚醒大地的陽氣。桃始華,倉庚鳴,陽氣升騰,草木抽芽,正是“天地俱生,萬物以榮”的時(shí)節(jié)。古人以熏艾草、撒石灰驅(qū)蟲除晦,以祭白虎、打小人化解是非,圖的是百蟲不侵、口舌遠(yuǎn)離、一年清寧。驚蟄吃梨,“梨”諧音“離”,遠(yuǎn)離病痛、遠(yuǎn)離煩憂,潤肺生津,順應(yīng)時(shí)節(jié)養(yǎng)身心。</p><p class="ql-block">雙節(jié)相逢,更添吉意:收燈即是收福,啟蟄即是啟運(yùn)。年節(jié)落幕,不是結(jié)束,而是把福氣穩(wěn)穩(wěn)收進(jìn)家門;春雷發(fā)聲,不是驚擾,而是把生機(jī)徐徐鋪向人間。中年人氣遇春日陽氣,人旺、家旺、運(yùn)道旺;落燈靜守遇驚蟄啟新,心定、步穩(wěn)、前路寬。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">這一日不必喧囂,我們只需靜守:</p><p class="ql-block">食一枚潤喉梨,把煩憂遠(yuǎn)離;</p><p class="ql-block">收一盞新春燈,把福氣珍藏;</p><p class="ql-block">迎一場春風(fēng)暖,把希望喚醒。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">愿你我:</p><p class="ql-block">收心歸位,元?dú)鉂M滿;</p><p class="ql-block">驚蟄啟運(yùn),萬事順安;</p><p class="ql-block">人安、家安、四季皆安。</p><p class="ql-block">溫和,向陽,簡單,自在…… </p> <p class="ql-block">《驚蟄二月節(jié)》唐?元稹</p><p class="ql-block">陽氣初驚蟄,韶光大地周。</p><p class="ql-block">桃花開蜀錦,鷹老化春鳩。</p><p class="ql-block">時(shí)候爭催迫,萌芽互矩修。</p><p class="ql-block">β人間務(wù)生事,耕種滿田疇。</p> <p class="ql-block">《落燈風(fēng)?正月十七日留簡西峃1》</p><p class="ql-block"> 明?楊慎</p><p class="ql-block">柳外落燈風(fēng)乍起。杏靨梅鈿紛墮蕊。彩架閣秋千,紅繩緊、香塵滿地。</p><p class="ql-block">春一分休矣。銀塘初煖湔裙水。催莫愁、蘭舟遙艤。沽酒趁梨花,聽雙歌、溫柔鄉(xiāng)里。</p> <p class="ql-block">最愜意的驚蟄:</p><p class="ql-block">欲上蘭亭卻回棹 </p><p class="ql-block">笑談終覺愧清真</p><p class="ql-block">《春晴泛舟》【宋代】陸游</p><p class="ql-block">兒童莫笑是陳人,</p><p class="ql-block">湖海春回發(fā)興新。</p><p class="ql-block">雷動風(fēng)行驚蟄戶,</p><p class="ql-block">天開地辟轉(zhuǎn)鴻鈞。</p><p class="ql-block">鱗鱗江色漲石黛,</p><p class="ql-block">嫋嫋柳絲搖麴塵。</p><p class="ql-block">欲上蘭亭卻回棹,</p><p class="ql-block">笑談終覺愧清真。</p><p class="ql-block">驚蟄時(shí)節(jié),陸游的心情如春天一樣美好。</p><p class="ql-block">春雷萌動,風(fēng)雨飄搖,驚蟄已經(jīng)到來,宇宙就像天地初開的時(shí)候,別有一番新的氣象。波光粼粼的江水上淹沒了黑色的礁石,嫩黃柔軟的柳絲搖擺,色淡如黃塵。</p><p class="ql-block">我想上岸去亭子,卻回身劃起了船槳,笑著想不好好享受真是有愧這番美景。</p><p class="ql-block">春光美好,如若不好好享受,真是一種浪費(fèi)呀!</p><p class="ql-block">最感動的驚蟄:翩翩新來燕,雙雙入我廬。</p><p class="ql-block">《擬古九首·其三》東晉·陶淵明</p><p class="ql-block">仲春遘時(shí)雨,始雷發(fā)東隅。眾蟄各潛駭,草木縱橫舒。翩翩新來燕,雙雙入我廬。先巢故尚在,相將還舊居。自從分別來,門庭日荒蕪;我心固匪石,君情定何如?</p><p class="ql-block">仲春時(shí)節(jié),喜逢春時(shí)的雨水,東邊響起了陣陣春雷。冬眠的動物紛紛驚醒,草木被雨水潤澤得舒展開來。</p><p class="ql-block">輕快的燕子,雙雙飛到我的家中,故巢依舊在,相伴相隨回家來。你我自從分別來,門庭日漸荒草蔓。我心堅(jiān)定不改變,君意未知將何如?</p><p class="ql-block">仿佛有過經(jīng)年之約,相伴相偕,飛回舊日居所。有時(shí)人不如燕,見異思遷,不念初心,不記舊年。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">三四月時(shí),你只管耕種,八九月時(shí),自有答案。豐收的希望都藏在這春日的耕種里。</p> <p class="ql-block">《聞雷》【唐】白居易</p><p class="ql-block">瘴地風(fēng)霜早,溫天氣候催。</p><p class="ql-block">窮冬不見雪,正月已聞雷。</p><p class="ql-block">震蟄蟲蛇出,驚枯草木開。</p><p class="ql-block">空余客方寸,依舊似寒灰。</p> <p class="ql-block">最歡快的驚蟄:對美景、歡情多少</p><p class="ql-block">《杏花天》【清】吳綃</p><p class="ql-block">今年一倍春光早。燕子話,杏園消耗。馬啼踏遍青青草。惹袖東風(fēng)偏好。</p><p class="ql-block">賀太廈、羨伊飛繞。對美景、歡情多少。宵來驚蟄雷聲報(bào)。滿眼曲江花笑。</p><p class="ql-block">春天來了,天地之間美成了一幅畫。</p><p class="ql-block">燕子歸來了,歡快地說著話,馬啼踏著青青的墓地,東風(fēng)吹來,風(fēng)光正好。</p><p class="ql-block">對著這美景,人的心里真是快樂呀。春雷來了,似乎在告訴大家:春天真的來了。到處都是歡樂的人群,歡樂的笑。</p><p class="ql-block">春天在哪里,春天歡快的眼睛里。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">最陶醉的驚蟄:</p><p class="ql-block">人散眾囂絕,庭空星斗垂。</p><p class="ql-block">《游景仁東園》宋·蘇轍</p><p class="ql-block">新春甫驚蟄,草木猶未知。</p><p class="ql-block">高人靜無事,頗怪春來遲。</p><p class="ql-block">肩輿出東郊,輕裘試朝曦。</p><p class="ql-block">百草招生意,喬松解寒姿,</p><p class="ql-block">尺書招友生,冠蓋溢通逵。</p><p class="ql-block">人生瞬息間,幸此休暇時(shí)。</p><p class="ql-block">濁酒論浮蟻,嘉蔬薦柔荑。</p><p class="ql-block">春來莫嫌早,春去恐莫追。</p><p class="ql-block">公卿多王事,田野遂我私。</p><p class="ql-block">松筠自擁蔽,里巷得游嬉。</p><p class="ql-block">鄰家并侯伯,朱門掩芳菲。</p><p class="ql-block">畦花被錦繡,庭檜森旌旗。</p><p class="ql-block">華堂絢金碧,疊觀凝煙霏。</p><p class="ql-block">仿佛象宮禁,蕭條遠(yuǎn)喧卑。</p><p class="ql-block">徐行日一至,何異已有之。</p><p class="ql-block">都城閉門早,眾客紛將歸。</p><p class="ql-block">垂楊返照下,歸騎紅塵飛。</p><p class="ql-block">但卜永日歡,未與清夜期。</p><p class="ql-block">人散眾囂絕,庭空星斗垂。</p><p class="ql-block">安眠萬物外,高世良在茲。</p><p class="ql-block">春天來了,驚蟄時(shí)分,草木還不知道。</p><p class="ql-block">但是,蘇轍知道呀,他坐上轎子,去郊外賞春,寒意散去,青青的小草,展示著自然間的勃勃生機(jī)。</p><p class="ql-block">這是一個(gè)難得的休息之日,蘇轍玩到都城都要閉門了,都不想回家。</p><p class="ql-block">在春天里,找一個(gè)休息日,走到郊外,一身的疲憊都會在此時(shí)散盡。</p><p class="ql-block">驚蟄已至,風(fēng)越來越溫柔了,陽光越來越明亮了,你又有什么理由不開心呢?</p><p class="ql-block">世間真正溫煦的春色,都熨帖著大地,潛伏在深谷。</p><p class="ql-block">最美麗的春色,都在自然,在郊外,在田野中,春天到了,放下手中的工作,放下心中的憂慮,好好游賞一番吧。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">最曠達(dá)驚蟄:燕雀雖微類,感愧誠不殊。</p><p class="ql-block">《義雀行和朱評事》【唐代】賈島</p><p class="ql-block">玄鳥雄雌俱,春雷驚蟄余。</p><p class="ql-block">口銜黃河泥,空即翔天隅。</p><p class="ql-block">一夕皆莫?dú)w,嘵嘵遺眾雛。</p><p class="ql-block">雙雀抱仁義,哺食勞劬劬。</p><p class="ql-block">雛既邐迤飛,云間聲相呼。</p><p class="ql-block">燕雀雖微類,感愧誠不殊。</p><p class="ql-block">禽賢難自彰,幸得主人書。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">在驚蟄時(shí)節(jié),賈島卻將筆墨集中在一只雀鳥身上。</p><p class="ql-block">這首詩描寫了驚蟄時(shí)節(jié)燕雀的活動境況。</p><p class="ql-block">在詩中,詩人贊頌了燕雀的勤勉,并以此自勉:“燕雀雖微類,感愧誠不殊”,感覺自己還不如小小的燕雀,甚是慚愧呀!</p><p class="ql-block">以小小的雀鳥自醒,有這樣的心態(tài),又何事不成呢?</p> <p class="ql-block">最辛苦的驚蟄:</p><p class="ql-block">微雨眾卉新,一雷驚蟄始。</p><p class="ql-block">《觀田家》【唐】韋應(yīng)物</p><p class="ql-block">微雨眾卉新,一雷驚蟄始。</p><p class="ql-block">田家?guī)兹臻e,耕種從此起。</p><p class="ql-block">丁壯俱在野,場圃亦就理。</p><p class="ql-block">歸來景常晏,飲犢西澗水。</p><p class="ql-block">饑劬不自苦,膏澤且為喜。</p><p class="ql-block">倉稟無宿儲,徭役猶未已。</p><p class="ql-block">方慚不耕者,祿食出閭里。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">春天里,田園美成了一首詩。</p><p class="ql-block">春日生機(jī)從雨水開始,草長鶯飛,蟲出鳥鳴,驚聲的雷最是惹目,一聲聲中,似乎在催促著春景盛放。</p><p class="ql-block">驚蟄也是忙碌的時(shí)節(jié),君不見,一家的壯勞力都在田里忙碌。女人們在院子里把泥土翻耕成菜園,來窖藏喜悅。</p> <p class="ql-block">最思念的驚蟄:掩卷有誰知此意,一窗新綠待啼鵑。</p><p class="ql-block">《有懷正仲還雁峰詩》</p><p class="ql-block">【宋】舒岳祥</p><p class="ql-block">松聲夜半如傾瀑,</p><p class="ql-block">憶坐西齋共不眠。</p><p class="ql-block">一鼓輕雷驚蟄后,</p><p class="ql-block">細(xì)篩微雨落梅天。</p><p class="ql-block">臨流欲渡還休笑,</p><p class="ql-block">送客歸來始惘然。</p><p class="ql-block">掩卷有誰知此意,</p><p class="ql-block">一窗新綠待啼鵑。</p><p class="ql-block">驚蟄時(shí)節(jié),詩人送別友人,面對美景,卻有些許惆悵。</p><p class="ql-block">一聲輕雷來了,驚蟄來了,微雨落梅時(shí)節(jié)。友人要走了,送到渡口,兩人有說有笑。歸來之后,感傷襲來。</p><p class="ql-block">掩上書卷,詩人又思念起了友人,那窗外,可人的新綠,只等著杜鵑來啼叫。</p><p class="ql-block">微雨、落梅、新綠,春天的思念,多了一絲清新,少了一絲傷感。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">最閑適的驚蟄:閑意態(tài),野生涯。盈筐薦飯美無加。</p><p class="ql-block">《鷓鴣天》【清】奕繪</p><p class="ql-block">驚蟄先開薺菜花,</p><p class="ql-block">一年春事漸繁奢。</p><p class="ql-block">相思河畔青青草,</p><p class="ql-block">獨(dú)秀溪邊嫩嫩芽。</p><p class="ql-block">閑意態(tài),野生涯。盈筐薦飯美無加。世間一種甜滋味,留與高人子細(xì)夸。</p><p class="ql-block">驚蟄來了,田園才是最絢麗多彩的。</p><p class="ql-block">驚蟄來了,田園里的薺菜花開了,春天正慢慢的走向繁盛。相思河畔的草兒青青,在溪邊發(fā)著嫩嫩的工卡。</p><p class="ql-block">春天最適合郊游,心情閑適的人,帶上飯菜,在野外食用,真是美味。這種美味的滋味,與高門大戶的子弟有的一夸。</p><p class="ql-block">最美好的景,最簡單的食物,也能吃出最好的心情。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">最清美的驚蟄:燕支濕。花梢缺處,畫樓人立。</p><p class="ql-block">《秦樓月·浮云集》</p><p class="ql-block">【宋代】范成大</p><p class="ql-block">浮云集。輕雷隱隱初驚蟄。</p><p class="ql-block">初驚蟄。鵓鳩鳴怒,綠楊風(fēng)急。</p><p class="ql-block">玉爐煙重香羅浥。</p><p class="ql-block">拂墻濃杏燕支濕。</p><p class="ql-block">燕支濕?;ㄉ胰碧?,畫樓人立。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">擅長寫田園詩的范成大,當(dāng)然不會放過驚蟄時(shí)節(jié)的美好。</p><p class="ql-block">驚蟄時(shí)分,雷聲隱隱,綠楊隨風(fēng),濃杏拂墻,燕支重色,好一派春日美景。</p><p class="ql-block">美景如畫,詞末“花梢缺處,畫樓人立”二句,頓使景中有人,意境全活。全詞抒情含蓄,幽雅和婉。</p><p class="ql-block">驚蟄時(shí)節(jié),如果有人相伴,共賞春景,則更是美好吧!</p>