<p class="ql-block">鐵畫(huà)銀鉤破紙來(lái),</p>
<p class="ql-block">萬(wàn)山奔涌入胸懷。</p>
<p class="ql-block">窗前忽見(jiàn)云垂野,</p>
<p class="ql-block">卻是長(zhǎng)征墨未埋。</p>
<p class="ql-block">筆走龍蛇非戲墨,</p>
<p class="ql-block">五嶺逶迤成寸磔。</p>
<p class="ql-block">窗外樓林雖疊疊,</p>
<p class="ql-block">一紙蒼茫接岷雪。</p>
<p class="ql-block">竹影斜搖硯池靜,</p>
<p class="ql-block">草書(shū)如馬躍關(guān)隘。</p>
<p class="ql-block">不須更問(wèn)征人骨,</p>
<p class="ql-block">字字猶帶婁山靄。</p>
<p class="ql-block">我鋪開(kāi)這張宣紙時(shí),風(fēng)正從窗隙穿過(guò),拂過(guò)未干的“金沙水拍云崖暖”,也拂過(guò)窗臺(tái)那瓶青竹——它不彎,也不折,只把影子投在“更喜岷山千里雪”的末筆上。</p>
<p class="ql-block">原來(lái)最壯闊的遠(yuǎn)征,未必踏碎千峰雪;有時(shí),它就藏在腕底一提一按之間——</p>
<p class="ql-block">墨未冷,路猶長(zhǎng)。</p>