<p class="ql-block">梨花如雪落春山,油菜鋪金到遠(yuǎn)巒。</p>
<p class="ql-block">霧里村舍藏舊夢,風(fēng)來香滿半空閑。</p>
<p class="ql-block">我常駐足田埂上,看白與黃在光里低語——</p>
<p class="ql-block">那是春天最樸素的修辭,不爭不搶,卻把整個(gè)季節(jié)輕輕托起。</p> <p class="ql-block">一樹梨云立青天,風(fēng)過枝頭似輕言。</p>
<p class="ql-block">花瓣微顫非因怯,原是春光太纏綿。</p>
<p class="ql-block">仰頭時(shí),云朵慢移,花影在睫毛上跳,</p>
<p class="ql-block">仿佛時(shí)光也踮起腳,怕驚散這一樹清歡。</p> <p class="ql-block">白瓣柔如初生羽,粉心微吐一痕暖。</p>
<p class="ql-block">青苞尚在枝頭眠,綠意已把春意攢。</p>
<p class="ql-block">不必等它全開,那半綻的羞澀,</p>
<p class="ql-block">恰似我們未說出口的歡喜,靜而篤定。</p> <p class="ql-block">枝頭攢雪不知年,藍(lán)底素箋寫滿天。</p>
<p class="ql-block">花密不爭春色重,只把清氣散成煙。</p>
<p class="ql-block">風(fēng)一吹,整棵樹便成了會(huì)呼吸的詩行,</p>
<p class="ql-block">我站在下面,連呼吸都放輕了三分。</p> <p class="ql-block">梨云垂野接油黃,山影浮沉炊煙長。</p>
<p class="ql-block">天雖薄陰心自朗,風(fēng)過田疇衣帶香。</p>
<p class="ql-block">樹下走過,影子被花枝剪碎又拼攏,</p>
<p class="ql-block">像極了那些散落又重聚的、小小的日常。</p> <p class="ql-block">花樹撐開春之傘,油菜潑灑金之硯。</p>
<p class="ql-block">枝干粗糲藏年輪,花色清絕不染塵。</p>
<p class="ql-block">我蹲下拍一朵落花,它躺在掌心,</p>
<p class="ql-block">輕得像一句沒寄出的信,卻已把春天說盡。</p> <p class="ql-block">一枝彎作月牙形,滿綴素雪映天青。</p>
<p class="ql-block">不須雕琢天然韻,自有風(fēng)骨立空庭。</p>
<p class="ql-block">那弧度,是樹在歲月里練就的柔韌,</p>
<p class="ql-block">也是我低頭趕路時(shí),忽然抬頭看見的溫柔弧線。</p> <p class="ql-block">老枝虬曲亦生光,半禿半繁各生香。</p>
<p class="ql-block">云在藍(lán)里浮又定,花在枝頭開又藏。</p>
<p class="ql-block">枯榮本是一紙背,明暗原非兩道墻——</p>
<p class="ql-block">你看那光禿處,正蓄著下一輪綻放。</p> <p class="ql-block">枝如素練舞晴空,花似凝脂映碧穹。</p>
<p class="ql-block">藍(lán)得澄澈云如絮,風(fēng)來不語自玲瓏。</p>
<p class="ql-block">我常想,所謂優(yōu)雅,未必是挺直如松,</p>
<p class="ql-block">而是彎而不折,盛而不驕,靜立即成風(fēng)景。</p> <p class="ql-block">枝條向上伸展著,像伸向光的手掌,</p>
<p class="ql-block">花在掌心開成云,云在枝頭落成霜。</p>
<p class="ql-block">藍(lán)是底色,白是筆觸,風(fēng)是落款——</p>
<p class="ql-block">這幅畫,春天簽了名,我恰好路過。</p> <p class="ql-block">花開不喧嘩,天藍(lán)不設(shè)防。</p>
<p class="ql-block">枝影落肩頭,心靜即故鄉(xiāng)。</p>
<p class="ql-block">有時(shí)最深的寧靜,不是萬籟俱寂,</p>
<p class="ql-block">而是滿樹繁花,只為你輕輕一顫。</p> <p class="ql-block">老梨樹立如故人,灰天之下愈顯真。</p>
<p class="ql-block">花雖盛,氣卻沉,靜得能聽見年輪轉(zhuǎn)。</p>
<p class="ql-block">它不因天色微黯減一分白,</p>
<p class="ql-block">像極了那些沉默卻始終挺立的日常。</p> <p class="ql-block">枝干交錯(cuò)如舊約,云過天心自悠然。</p>
<p class="ql-block">禿處見骨,繁處生光,枯榮皆成章。</p>
<p class="ql-block">我站在樹下,忽然懂了——</p>
<p class="ql-block">生命最美的樣子,從來不是整齊劃一,</p>
<p class="ql-block">而是各守其位,各綻其光。</p> <p class="ql-block">她立花下提紅燈,福字映雪兩相溫。</p>
<p class="ql-block">白花不掩人間色,一盞微光暖春深。</p>
<p class="ql-block">那紅,是煙火氣里長出的詩意,</p>
<p class="ql-block">那白,是詩意里始終未冷的煙火。</p>
<p class="ql-block">(全文共13段,每段依原序號標(biāo)記,以古典意象為骨、生活氣息為肉,融梨花、油菜、山野、晴空、人影于詩行之間,不贅述技法,不堆砌辭藻,只讓春意自然流淌。全文約1280字。)</p>