<p class="ql-block">《楓語棲遲》三八婦女節(jié)???lt;/p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">春風送暖,萬物含章;三月八日,巾幗芬芳。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">值此佳節(jié),《楓語棲遲》微刊特輯專刊,以筆墨致敬中華千古女子,以文心禮贊時代鏗鏘芳華。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">觀我華夏,從來巾幗不讓須眉;縱觀青史,幾多紅顏光耀千秋:</p><p class="ql-block">有虞姬忠烈,劍舞楚歌,情昭日月;</p><p class="ql-block">有王昭君出塞,安邊定國,義滿乾坤;</p><p class="ql-block">有卓文君當壚,琴心傲骨,詩守衷腸;</p><p class="ql-block">有蔡文姬悲歌,胡笳十八,才動古今;</p><p class="ql-block">有武則天臨朝,威加海內,治定功成;</p><p class="ql-block">有李清照填詞,婉約風華,詞宗千古;</p><p class="ql-block">有秋瑾女俠,投身革命,血薦軒轅;</p><p class="ql-block">有宋慶齡先生,心懷天下,風范長存;</p><p class="ql-block">有丁玲先生,以文為炬,風骨凜然;</p><p class="ql-block">有屠呦呦先生,青蒿濟世,科研報國。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">十姝并立,或忠、或義、或才、或烈、或智、或勇。</p><p class="ql-block">她們以柔肩擔道義,以丹心照汗青;以才情寫春秋,以堅守鑄榮光。</p><p class="ql-block">于亂世不屈,于盛世不驕;于平凡處見風骨,于危難時顯擔當。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">今輯為此刊,記其事跡,頌其精神,</p><p class="ql-block">愿以文字為燈,照亮巾幗之路;</p><p class="ql-block">愿以墨香為禮,致敬每一位平凡而偉大的女性。</p><p class="ql-block">愿世間女子,心中有光,眼中有夢,</p><p class="ql-block">立身有風骨,前行有力量,</p><p class="ql-block">不負韶華,不負時代,自在綻放,永遠芬芳。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">《楓語棲遲》微刊 謹啟</p> <p class="ql-block">虞姬賦</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">楚漢爭雄,風云激蕩;楚帳夜寂,冷月凝霜。</p><p class="ql-block">有美一人,名曰虞姬,姿容絕代,蕙質蘭章。</p><p class="ql-block">伴君征戰(zhàn),不離左右;劍膽琴心,柔骨俠腸。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">時運不濟,楚歌四起;英雄末路,淚灑沙場。</p><p class="ql-block">項王悲歌,虞兮虞兮,紅顏一嘆,天地同傷。</p><p class="ql-block">輕舒廣袖,劍舞流光,以死明志,不負君王。</p><p class="ql-block">情比金石,忠昭日月;香魂一縷,千古流芳。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">慨其貞烈,感其情長;不慕繁華,不怯風霜。</p><p class="ql-block">紅顏非薄命,巾幗有脊梁;</p><p class="ql-block">一曲悲歌成絕響,千秋仰止頌芬芳。</p><p class="ql-block"> </p> <p class="ql-block">卓文君賦</p><p class="ql-block">西漢盛世,文運昭彰。西蜀有女,出自臨邛,名曰文君,卓氏之良。</p><p class="ql-block">容華絕代,氣韻清揚;秀外慧中,雅善音章。</p><p class="ql-block">幼通詩書,長嫻禮樂,嫣然一笑,傾動一方。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">時逢知音,司馬相如,撫琴高閣,一曲《鳳求凰》。</p><p class="ql-block">芳心暗許,情韻悠長;不畏世俗,不慕金章。</p><p class="ql-block">夜奔明志,偕隱歸鄉(xiāng),當壚賣酒,甘共貧荒。</p><p class="ql-block">其情也真,其志也剛,千古佳話,自此流芳。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">后相如顯達,意有別腸,文君作《白頭吟》以明心跡:</p><p class="ql-block">“愿得一心人,白首不相離?!?lt;/p><p class="ql-block">辭婉意切,語重心長,感天動地,復固琴瑟和鳴之章。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">斯女也,才貌雙全,節(jié)烈芬芳;</p><p class="ql-block">為愛敢為,不屈豪強,以才自守,以情自揚。</p><p class="ql-block">漢代紅顏,卓爾不群;</p><p class="ql-block">風標高古,萬世流芳。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">贊曰:</p><p class="ql-block">一曲琴音結鳳鸞,</p><p class="ql-block">當壚烈性照塵寰。</p><p class="ql-block">詩傳白首千秋句,</p><p class="ql-block">絕代風流卓文君。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">蔡文姬賦</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">漢室板蕩,海宇滄桑;名媛毓秀,出自陳留。</p><p class="ql-block">蔡氏文姬,名琰,字文姬,東漢大儒蔡邕之女也。</p><p class="ql-block">幼承家學,博聞強記,通音律,善文辭,絕代風華,一時無兩。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">然天不假年,世亂兵荒。</p><p class="ql-block">董卓構禍,中原鼎沸;胡騎長驅,生民流離。</p><p class="ql-block">文姬沒于匈奴,身陷朔北,遠別家國,一去十二秋霜。</p><p class="ql-block">撫琴而淚下,望漢以神傷。</p><p class="ql-block">胡笳動兮邊風急,孤雁鳴兮客愁長。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">曹操當國,念其舊恩,惜其才絕,遣使以金璧贖之。</p><p class="ql-block">文姬得歸,骨肉分離,別子之痛,摧斷肝腸。</p><p class="ql-block">一步一回首,一淚一斷腸,</p><p class="ql-block">其情也悲,其聲也愴,</p><p class="ql-block">《悲憤詩》成,千古同傷;《胡笳十八拍》,響徹穹蒼。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">歸漢之后,承父遺志,繕寫舊籍,筆耕不輟。</p><p class="ql-block">以一女子之身,歷流離之苦,</p><p class="ql-block">不忘斯文,不墜家聲,</p><p class="ql-block">才高八斗,情貫千秋。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">贊曰:</p><p class="ql-block">才壓群芳志未休,身經(jīng)離亂意悠悠。</p><p class="ql-block">胡笳一曲傳千古,文采風流照九州。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">李清照記</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">李清照,號易安居士,齊州章丘人也。父格非,為禮部員外郎,素以文章名世;母亦知書善文。故清照自幼博覽經(jīng)籍,工詩文,尤擅長短句,文采妙絕一時。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">少時穎悟,才思過人。及長,適諸城趙明誠。明誠故家子弟,酷好金石書畫,夫妻志趣相投,共收典籍、校讎碑刻、唱和詩詞,閨門之內,文雅雍容,世以為美談。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">靖康之亂,中原板蕩,乃避兵南渡。金石彝鼎,散亡略盡;明誠病卒,清照孤身流寓,輾轉吳越間。國破家亡,老病無依,而吟詠不廢。其詞初多寫閨情閑致,清麗婉約;晚歲身歷離亂,語多沉郁,感時傷世,哀而不傷,工煉入骨。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">文詞妙天下,落筆為人傳誦。論詞有別調,獨成一家,世號“易安體”,為宋代閨閣文士之冠,后世鮮有及者。所著《漱玉詞》行于世,《金石錄后序》尤沉痛感人,見者莫不嘆其才而悲其遇。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">論曰:自古閨閣能文者多矣,而清照獨冠絕一代。非徒以才,亦以性情之真、閱歷之深。南渡之后,身極流離而心寄筆墨,家國之痛,一寓于詞,風流文采,映照千古??刹恢^巾幗之杰者乎!</p><p class="ql-block"> </p> <p class="ql-block">武則天記</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">武氏諱曌,并州文水人也。父士彟,以仕高祖,累遷工部尚書,封應國公。武氏年十四,太宗聞其有色,選為才人。及帝崩,入感業(yè)寺為尼。高宗即位,復召入宮中,拜昭儀,尋立為后。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">武后明敏善斷,涉通史,多權智。高宗春秋高,久苦疾,政事多所決。由是威權日盛,天下大權,悉歸中宮,黜陟殺生,斷于其口,天子拱手而已。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">高宗崩,中宗立,未幾廢。立睿宗,又遷之。遂改國號曰周,自稱圣神皇帝,臨朝稱制,歷數(shù)十年。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">當是時,天下未敢動。其用人也,拔寒俊,顯才能,雖親貴不法,必繩以法;有大功,雖仇必賞。故官吏奉職,上下肅然。雖曰女主臨朝,而政事修舉,民不甚弊。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">其興也,以剛斷濟天下;其衰也,以嗜欲、崇浮屠、廣宮室,漸耗國力。神龍元年,病篤,大臣張柬之等起而反正,迎中宗復位。武氏乃崩,謚曰則天大圣皇后。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">贊曰</p><p class="ql-block">古未有女主而能有天下者,自武氏始。其性剛,其智深,其令必行,其威可畏。當革唐命、制海內,號令風行,諸侯莫敢不服,斯亦奇矣。</p><p class="ql-block">然以一婦人,行帝王之事,雖有濟世之才,終違陰陽之位。功過相半,是非相錯。后之論者,或以為雄,或以為暴,要之,非常人也。</p><p class="ql-block"> </p> <p class="ql-block">王昭君記</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">王昭君,南郡秭歸人也,名嬙,字昭君。姿容雅麗,志行貞粹。漢元帝時,以良家子選入掖庭,處眾妃間,不自炫鬻,故久不得見御。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">時匈奴呼韓邪單于來朝,愿婿于漢。帝以后宮女子五人賜之。昭君乃請行。臨辭,帝召見,見其容色絕麗,光彩照人,顧影徘徊,左右動容。帝大驚,意欲留之,而難于失信,遂與匈奴。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">昭君既入匈奴,號為寧胡閼氏。處胡地,被氈裘,食膻酪,居穹廬,而能安其俗,和其民。單于得之,漢匈邊境寢兵,百姓無烽火之警,黎庶得安其田里。一女子之身,系兩國之安,功施社稷,澤被生民,偉矣哉!</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">夫昭君之行,非徒以色進也。其心明于大義,身甘于遠域,以一弱女子,息干戈,靜邊鄙,使天下享數(shù)十年之安,其功烈豈在將帥之下哉!</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">漢世女子,或以寵進,或以才稱,如昭君之安邊定國、名播絕域者,鮮矣。故后世歌而詠之,千載不絕,所以旌其節(jié)、高其義也。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">贊曰:</p><p class="ql-block">昭君出塞,以安漢匈。</p><p class="ql-block">容德并茂,義烈昭融。</p><p class="ql-block">弱質懷遠,功著邊封。</p><p class="ql-block">芳名不朽,永世所崇。</p><p class="ql-block"> </p> <p class="ql-block">秋瑾賦</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">秋瑾,字璇卿,號競雄,又稱鑒湖女俠,浙江山陰人也。生當晚清季世,國勢阽危,神州陸沉,民生困苦。女士少懷大志,不屑于閨閣脂粉之習,心憂天下,氣骨嶙峋,一時罕有其匹。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">當是時,列強環(huán)伺,清廷孱弱,志士仁人,奮起圖存。女士慨然以救國自任,東渡扶桑,求新知,結同志,投身革命,誓復河山。其言慷慨,其志堅剛,以女子之身,懷男兒之烈,奔走呼號,不避艱險。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">女士工詩文,善辭章,所作悲歌,蒼涼激越,一字一句,皆含鐵血之氣。其行也,磊落光明;其心也,忠肝義膽。痛國事之衰微,哀生民之涂炭,欲掃腥風,重光日月,雖百死而莫之辭。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">后舉事不成,身陷危獄,臨危不屈,神色自若。就義之日,天地動容,海內志士,同聲悲慨。女士以一身殉家國,以熱血醒同胞,雖死而精神不朽,光耀千古。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">嗟乎!自古巾幗多奇杰,而如秋瑾者,真可謂震古爍今矣。身雖女子,氣貫長虹;志在蒼生,義薄云天。其風可仰,其節(jié)可師,其烈可昭日月,其名可垂汗青。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">后世覽其事跡,莫不肅然起敬。是所謂:</p><p class="ql-block">一腔熱血酬家國,</p><p class="ql-block">千古英風照汗青。</p><p class="ql-block">巾幗英雄誰得似,</p><p class="ql-block">鑒湖女俠永留名。</p><p class="ql-block"> </p> <p class="ql-block">宋慶齡賦</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">神州破曉,紅日東升;</p><p class="ql-block">巾幗之光,萬古長青。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">宋慶齡先生,偉大的愛國主義、民主主義、國際主義戰(zhàn)士,孫中山先生之親密戰(zhàn)友與革命伴侶。一生為國為民,心懷天下,志在解放,情系人民。身處風雨如晦之歲月,不改救國救民之初心;歷經(jīng)艱難險阻之征途,始終與人民同呼吸、共命運。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">先生溫文爾雅,剛毅堅貞。不慕榮華,不避危難,為民族獨立、人民解放奔走呼號,為國家建設、婦女兒童事業(yè)鞠躬盡瘁。一身正氣,兩袖清風,品德高潔,風范永存,深受全黨、全軍、全國人民之愛戴與敬仰。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">建國之初,百廢待興。先生不辭辛勞,心系百姓,關懷婦女,愛護兒童,致力于和平事業(yè)與國際友誼,為新中國之建設與發(fā)展,建立不朽功勛。品格如松之堅,精神如月之明,言行堪為世人楷模,精神永照后來之人。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">贊曰:</p><p class="ql-block">一生革命為人民,</p><p class="ql-block">赤膽忠心照古今。</p><p class="ql-block">巾幗風范垂青史,</p><p class="ql-block">國之瑰寶宋慶齡。</p><p class="ql-block"> </p> <p class="ql-block">屠呦呦賦</p><p class="ql-block">天地有仁,生草木以濟蒼生;</p><p class="ql-block">山河有意,育賢才而安萬民。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">有醫(yī)者屠呦呦,懷濟世之心,抱求真之志。</p><p class="ql-block">身處陋室,心憂天下;身居平凡,志在高遠。</p><p class="ql-block">歷千錘百煉,嘗百草千番,</p><p class="ql-block">不為虛名浮利,只為救死扶傷。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">時有病魔肆虐,萬民受苦,</p><p class="ql-block">先生臨危受命,潛心醫(yī)藥,</p><p class="ql-block">于古籍之中尋良方,于青蒿之間覓真章。</p><p class="ql-block">屢敗屢戰(zhàn),愈挫愈堅,</p><p class="ql-block">終以青蒿素破迷障,救億兆于疾苦,</p><p class="ql-block">護生命于危難,揚國威于四方。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">一生淡泊,兩袖清風,</p><p class="ql-block">默默耕耘,不問功名。</p><p class="ql-block">以巾幗之身,成蓋世之功;</p><p class="ql-block">以仁心妙術,鑄時代豐碑。</p><p class="ql-block">諾獎加身,不改初心;</p><p class="ql-block">盛名在前,依舊謙誠。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">贊曰:</p><p class="ql-block">青蒿一葉,濟世安民;</p><p class="ql-block">仁心一顆,光耀乾坤。</p><p class="ql-block">巾幗風采,千古長存;</p><p class="ql-block">醫(yī)者仁心,萬古流芳。</p><p class="ql-block"> </p>