<p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="font-size:22px;">《題許徽猷韓干二馬》</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;">宋·程俱</p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="font-size:22px;">并轡長途騁二龍,</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="font-size:22px;">紫騮飛度玉花驄。</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="font-size:22px;">風(fēng)蹄踏破煙霞色,</span></p><p class="ql-block" style="text-align:center;"><span style="font-size:22px;">不負(fù)人間伯樂逢。</span></p> <p class="ql-block">【解讀】兩匹馬并排跑在長長的路上,跑得像兩條飛龍一樣威風(fēng)。一匹叫紫騮,一匹叫玉花驄,兩匹都是名馬,跑得飛快,像飛過去一樣。馬蹄快得像風(fēng)一樣,跑起來好像把天邊的云霞都踏破了。這么好的馬,沒有辜負(fù)遇到懂它、賞識它的伯樂。整首詩寫兩匹超級神駿、跑得飛快的名馬,氣勢大、像龍一樣。最后一句是點睛之筆,講述“好馬遇到懂它的人,才不算白活?!?lt;/p> <p class="ql-block">文字來源于網(wǎng)絡(luò),劉弘瑛抄錄。</p>