<p class="ql-block" style="text-align:center;">《錢塘湖春行》</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">唐·白居易</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block ql-indent-1">孤山寺北賈亭西,水面初平云腳低。</p><p class="ql-block ql-indent-1">幾處早鶯爭(zhēng)暖樹,誰家新燕啄春泥。</p><p class="ql-block ql-indent-1">亂花漸欲迷人眼,淺草才能沒馬蹄。</p><p class="ql-block ql-indent-1">最愛湖東行不足,綠楊陰里白沙堤。</p><p class="ql-block ql-indent-1">此首七律,詩人描繪了西湖早春風(fēng)光。春水初漲,白云低垂,早鶯爭(zhēng)棲向陽枝頭,新燕銜泥筑巢。繁花繽紛、青草鮮嫩,他漫步湖東沙堤,沉醉在生機(jī)盎然的春色里,盡顯春日游玩的悠然愜意。</p> <p class="ql-block" style="text-align:center;"> 《登高》</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">唐·杜甫</p><p class="ql-block ql-indent-1">花近高樓傷客心,萬方多難此登臨。</p><p class="ql-block ql-indent-1">錦江春色來天地,玉壘浮云變古今。</p><p class="ql-block ql-indent-1">北極朝廷終不改,西山寇盜莫相侵。</p><p class="ql-block ql-indent-1">可憐后主還祠廟,日暮聊為梁甫吟。</p><p class="ql-block ql-indent-1">此首詩,詩人春日登樓望遠(yuǎn),錦江春色鋪展天地之間,浮云變幻道盡歲月滄桑。詩歌將壯闊春景與家國(guó)情懷相融,以春景襯心境,既有春日山河的雄渾壯美,又藏著憂國(guó)憂民的深沉感慨。</p> <p class="ql-block" style="text-align:center;">《春日郊外》</p><p class="ql-block" style="text-align:center;">宋·唐庚</p><p class="ql-block ql-indent-1"> 城中未省有春光,城外榆槐已半黃。</p><p class="ql-block ql-indent-1">山好更宜余積雪,水生看欲倒垂楊。</p><p class="ql-block ql-indent-1">鶯邊日暖如人語,草際風(fēng)來作藥香。</p><p class="ql-block ql-indent-1">疑此江頭有佳句,為君尋取卻茫茫。</p><p class="ql-block ql-indent-1">此首詩,詩人勾勒城郊初春景致。城里不覺春意,城外榆槐已染新色,遠(yuǎn)山殘雪、春水垂楊相映成趣。暖陽下鶯啼婉轉(zhuǎn),清風(fēng)攜草木幽香,他尋春覓詩,沉醉于清新恬淡的郊野春光之中。</p>