<p class="ql-block">圖/文:奚琳博</p> <p class="ql-block">雜草深處,這朵月季紅得像一句忘了兌現(xiàn)的諾言,美得失真,美得讓人懷疑眼睛。仿佛有誰從晚霞里偷來最濃的那一抹,還向顏料里調(diào)了心跳——才能染出這樣灼灼的、不肯妥協(xié)的紅。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">大自然大概在畫它時格外偏心,筆尖沾了晨露與暮色,又添進(jìn)一點倔強,才讓這朵花在荒蕪里開得像一個溫柔的奇跡??晌铱傆X得,它或許是趁夜色去了一趟春天的美容院——不然花瓣怎會如此細(xì)膩,紅得那樣從容?</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">下次再逢見這樣讓人屏息的花,我想輕輕問它:你是不是也偷偷藏著一顆想要被看見的心,才向春天借來了這身光芒?</p> <p class="ql-block">行香子·問花</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">小序</p><p class="ql-block">郊野草蔓間,忽見紅萼孤開,艷若驚鴻,倔立荒煙。其色偷自暮霞,其骨凝于清露,于無人處灼灼從容,似有幽懷未吐。因以行香子一闋,問花亦自問,寄此孤艷與心事。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">荒野誰逢,一萼驚鴻。</p><p class="ql-block">暮霞偷、絳色初濃。</p><p class="ql-block">露勻暮染,倔守芳蹤。</p><p class="ql-block">是露之魂,暮之魄,倔之容。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">春工莫是,胭紅暗度。</p><p class="ql-block">怎開成、灼灼從容。</p><p class="ql-block">凝眸相問,你我誰同?</p><p class="ql-block">也藏心事,借晴晝,綻虛空?</p> <p class="ql-block">鷓鴣天·問花</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">荒野相逢一抹紅,</p><p class="ql-block">驚心不敢認(rèn)芳容。</p><p class="ql-block">偷將晚霽濃霞色,</p><p class="ql-block">拌取心痕染淺叢。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">凝露重,沐煙濃,</p><p class="ql-block">天公著意化偏工。</p><p class="ql-block">荒煙獨自開成艷,</p><p class="ql-block">試問余春那派風(fēng)?</p>