<p class="ql-block">山自青青水自流,一痕煙雨畫中游。</p>
<p class="ql-block">遠峰如簪,近水似練,竹影搖風(fēng)在岸頭。</p>
<p class="ql-block">小舟輕破琉璃鏡,不載愁,只載半江云岫。</p>
<p class="ql-block">陰云垂野非蕭瑟,是天公潑墨未干透——</p>
<p class="ql-block">陽朔的山水,從來不必晴光佐酒,</p>
<p class="ql-block">它自有沉靜的筋骨,把千載風(fēng)煙,默默收。</p> <p class="ql-block">竹是岸上兵,山是云中將,</p>
<p class="ql-block">一河碧水,把剛?cè)岫记那恼{(diào)和成章。</p>
<p class="ql-block">船泊處,石階微濕,檐角微翹,</p>
<p class="ql-block">人未語,風(fēng)先過竹林,簌簌如舊約重講。</p>
<p class="ql-block">山不言高,水不爭闊,</p>
<p class="ql-block">只把“甲桂林”的底氣,藏在每道褶皺、每縷霧靄里。</p> <p class="ql-block">白船如一枚閑章,蓋在青黛長卷上,</p>
<p class="ql-block">巖壁陡立,是大地未削的棱角;</p>
<p class="ql-block">樹影婆娑,是山風(fēng)寫就的行草。</p>
<p class="ql-block">云低不壓山,水緩不欺岸,</p>
<p class="ql-block">陽朔的節(jié)奏,從來不是奔涌,而是徐徐鋪展——</p>
<p class="ql-block">像一冊攤開的線裝書,頁頁皆可駐足,字字皆有回甘。</p> <p class="ql-block">石橋彎彎,馱著燈籠的紅,也馱著歲月的苔痕,</p>
<p class="ql-block">竹筏靜靜浮在碧波上,傘如一朵朵未開的葵。</p>
<p class="ql-block">橋下水慢,橋上人緩,</p>
<p class="ql-block">連現(xiàn)代樓宇的倒影,也肯在河心柔柔晃一晃。</p>
<p class="ql-block">原來古意不必避世,</p>
<p class="ql-block">它只消一拱橋、一盞燈、一筏風(fēng),便把古今,輕輕綰在一處。</p> <p class="ql-block">灰石橋,拱如月,燈籠紅似豆,</p>
<p class="ql-block">竹筏泊著,木椅空著,等一個不趕時間的人來坐。</p>
<p class="ql-block">遠處喀斯特峰林,是大地凝固的浪,</p>
<p class="ql-block">近處綠樹垂蔭,是時光低垂的睫。</p>
<p class="ql-block">陽朔不爭“最”,只守“真”——</p>
<p class="ql-block">真山不雕,真水不染,真閑,是心上沒掛鐘。</p> <p class="ql-block">葉影篩光,山影浮空,</p>
<p class="ql-block">橋在樹影里半隱,山在云影里半出。</p>
<p class="ql-block">光禿的枝是冬的留白,</p>
<p class="ql-block">紅燈籠是春的伏筆。</p>
<p class="ql-block">陽朔的四季,從不喧嘩,</p>
<p class="ql-block">它把冷暖藏進山勢的起伏、橋影的濃淡里,</p>
<p class="ql-block">等你慢下來,才肯把答案,一寸寸,浮上水面。</p> <p class="ql-block">石碑靜立,字跡微斑,</p>
<p class="ql-block">“遇龍橋”三字,比橋更久,比水更沉。</p>
<p class="ql-block">風(fēng)蝕的紋路,是山寫給時間的信,</p>
<p class="ql-block">陽朔從不靠浮名立世,</p>
<p class="ql-block">它把“重點”二字,刻進石頭,也刻進每道山脊、每道水紋——</p>
<p class="ql-block">不是為給人看,是為山河作證。</p> <p class="ql-block">樹有榮枯,水有明晦,</p>
<p class="ql-block">一河清影,照得見云的灰,也照得見燈的紅。</p>
<p class="ql-block">山在遠處站成剪影,</p>
<p class="ql-block">不爭高下,只守本分。</p>
<p class="ql-block">陽朔的美,向來不靠濃墨重彩,</p>
<p class="ql-block">它用半闕未落筆的詞,半幅未題款的畫,</p>
<p class="ql-block">留白處,全是呼吸。</p> <p class="ql-block">竹筏排成詩行,黃得鮮亮,齊得安詳,</p>
<p class="ql-block">岸上人整篙、理傘、笑語低揚。</p>
<p class="ql-block">山在背景里靜默,</p>
<p class="ql-block">卻把最硬的骨、最柔的線,都給了這人間煙火——</p>
<p class="ql-block">原來“甲桂林”,不在峰最高、水最清,</p>
<p class="ql-block">而在山肯俯身聽櫓聲,水肯托起人間日常。</p> <p class="ql-block">黃筏如豆,散在青綢上,</p>
<p class="ql-block">黑紋是筏身的字,山影是天空的章。</p>
<p class="ql-block">人行岸上,不疾不徐,</p>
<p class="ql-block">山看人間,不言不慍。</p>
<p class="ql-block">陽朔的和諧,不是刻意安排,</p>
<p class="ql-block">是山與水早約好步調(diào),</p>
<p class="ql-block">等竹筏一動,整條河,便跟著輕輕晃一晃。</p> <p class="ql-block">碧水如練,山似青螺,云若輕紗,</p>
<p class="ql-block">竹筏停泊處,是水墨未干的留白。</p>
<p class="ql-block">人散步,船緩行,</p>
<p class="ql-block">連熱鬧都帶著三分靜氣。</p>
<p class="ql-block">陽朔從不把“甲”字掛在嘴邊,</p>
<p class="ql-block">它只把山疊成韻,把水譜成調(diào),</p>
<p class="ql-block">讓你一抬眼,便跌進一首未署名的唐詩里。</p> <p class="ql-block">黃筏列陣,不似待發(fā)之兵,倒像待啟之卷,</p>
<p class="ql-block">樹影濃,山影遠,水影柔。</p>
<p class="ql-block">人立筏頭,山立天邊,</p>
<p class="ql-block">彼此相望,不言而喻。</p>
<p class="ql-block">陽朔的山水,是活的教科書——</p>
<p class="ql-block">教人慢,教人靜,教人把心,</p>
<p class="ql-block">輕輕,放回山的呼吸、水的脈動里。</p> <p class="ql-block">竹林垂岸,水色澄明,</p>
<p class="ql-block">筏影浮沉,山影浮沉。</p>
<p class="ql-block">不爭不搶,不浮不躁,</p>
<p class="ql-block">連船行的水痕,都緩緩散開,像一句輕嘆。</p>
<p class="ql-block">陽朔的“甲”,不在奇絕,而在恒常——</p>
<p class="ql-block">它把千年山水,過成一日清歡。</p> <p class="ql-block">黃傘如花,開在碧水之上,</p>
<p class="ql-block">竹影山影,皆成陪襯。</p>
<p class="ql-block">游人緩步,不為趕路,</p>
<p class="ql-block">只為讓腳步,跟上山的節(jié)奏、水的韻腳。</p>
<p class="ql-block">陽朔的寧靜,是能聽見自己心跳的寧靜,</p>
<p class="ql-block">是山在看人,人也在看山,</p>
<p class="ql-block">彼此相認,無需言語。</p> <p class="ql-block">古橋垂綠,燈籠映水,</p>
<p class="ql-block">黃船靜泊,如一枚枚溫潤的印。</p>
<p class="ql-block">橋上人影,橋下水光,</p>
<p class="ql-block">連現(xiàn)代的窗,也肯在倒影里,彎成一道柔弧。</p>
<p class="ql-block">陽朔從不拒絕人間煙火,</p>
<p class="ql-block">它只把煙火,釀成橋影里的光、水紋里的暖——</p>
<p class="ql-block">古意,因此不老;人間,因此可親。</p> <p class="ql-block">河穿鎮(zhèn)而過,船載歡而行,</p>
<p class="ql-block">彩船如錦,民居如硯,高樓如筆。</p>
<p class="ql-block">山在霧中藏鋒,人在岸上拾趣,</p>
<p class="ql-block">連慶典的喧鬧,也裹著水汽的潤、山影的靜。</p>
<p class="ql-block">陽朔的“甲”,是古今同框的從容,</p>
<p class="ql-block">是山不厭人,水不厭鬧,</p>
<p class="ql-block">只把一切,都收進它寬厚而清亮的眸光里。</p> <p class="ql-block">綠樹是岸的衣,山是天的脊,</p>
<p class="ql-block">彩船是水的句點,人是畫的逗號。</p>
<p class="ql-block">不擁擠,不疏離,</p>
<p class="ql-block">連拍照的快門,都像怕驚了山的夢。</p>
<p class="ql-block">陽朔的和諧,是山與人約好的默契——</p>
<p class="ql-block">你慢走,它便多投一寸影;</p>
<p class="ql-block">你駐足,它便多浮一痕光。</p> <p class="ql-block">黃筏靜泊,彩紋如繡,</p>
<p class="ql-block">古屋低語,山峰遠眺。</p>
<p class="ql-block">人上筏,山不移,水不驚,</p>
<p class="ql-block">只把壯麗,釀成日常的底色。</p>
<p class="ql-block">陽朔的山水,從不喧賓奪主,</p>
<p class="ql-block">它甘作背景,卻讓每個平凡身影,</p>
<p class="ql-block">都成了畫中不可刪減的一筆。</p> <p class="ql-block">黃傘浮水,竹影搖岸,</p>
<p class="ql-block">山在遠處,不言而威;</p>
<p class="ql-block">人在近處,不爭而安。</p>
<p class="ql-block">陽朔的壯麗,是收著的——</p>
<p class="ql-block">收在筏影里,收在橋拱里,收在每一聲櫓響的余韻里。</p>
<p class="ql-block">它不靠聲勢奪人,</p>
<p class="ql-block">只等你心靜了,才肯把整座山水,</p>
<p class="ql-block">輕輕,推到你眼前。</p> <p class="ql-block">黃傘如星,浮在青綢之上,</p>
<p class="ql-block">白花如雪,綴在綠岸之旁。</p>
<p class="ql-block">山在遠處起伏,船在近處緩行,</p>
<p class="ql-block">連風(fēng),都學(xué)會放輕腳步。</p>
<p class="ql-block">陽朔的祥和,是能聽見水紋舒展的聲音,</p>
<p class="ql-block">是山與水,把最深的力,</p>
<p class="ql-block">都用在了托起一葉輕舟、一朵閑云上。</p> <p class="ql-block">山影沉沉,水光澹澹,</p>
<p class="ql-block">人影徐徐,如墨入水,緩緩化開。</p>
<p class="ql-block">陰云不壓境,只添一層水墨</p>