亚拍区欧拍区自拍区|日本强奸久久天堂色网站|午夜羞羞福利视频|你懂得福利影院|国产超级Avav无码成人|超碰免费人人成人色综合|欧美岛国一二三区|黄片欧美亚洲第一|人妻精品免费成人片在线|免费黄色片不日本

中唐 元稹

叢淵

作者原意(續(xù)一一五) <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 聞樂天授江洲司馬</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">殘燈無焰影幢幢</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">此夕聞君謫九江</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">垂死病中驚坐起</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">暗風(fēng)吹雨入寒窗</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 本詩作于唐憲宗元和十年(八一五年)任通州(治所在現(xiàn)四川達(dá)州)司馬之任上。 樂天是白居易字,當(dāng)時王承宗李師道派爪牙在京城暗殺了宰相武元衡,白居易任太子左贊善大夫,首先上疏捉拿兇手。引藩鎮(zhèn)勢力不滿而被貶江州司馬。 元稹其詩正在病中,深感驚訝,表現(xiàn)出彼此感情。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 幢幢(chuáng),昏暗、搖曳之貌。 </span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 田 家 詞</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">牛咤咤,田確確,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">旱塊敲牛蹄趵趵,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">種得官倉珠顆谷。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">六十年來兵簇簇,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">月月食糧車轆轆。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">一日官軍收海服,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">驅(qū)牛駕車食牛肉。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">歸來收得牛兩角,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">重鑄鋤犁作斤劚。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">姑舂婦擔(dān)去輸官,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">輸官不足歸賣屋。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">愿官早勝仇早覆,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">農(nóng)死有兒牛有犢,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">不遣官軍糧不足。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 此為作者《樂府古題》之一篇,原有序過長,不錄,大致意謂樂府詩不一定入樂,擬賦古題。 要象杜甫“即事名篇”而反映社會現(xiàn)實(shí)。 他與白居易、李紳正是如此而寫。 提出全創(chuàng)新詞,《田家詞》為第九首,生動反映唐代中葉農(nóng)民被壓榨之苦難。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 咤咤,嘆息聲。形容牛過勞之喘息聲。 確確,堅(jiān)硬。 趵趵(bō),牛在旱田耕作之蹄聲。 六十年,安史之亂至作者此詩共六十年。 簇簇,聚結(jié)成團(tuán)。以形容戰(zhàn)事頻繁。 轆轆,車行聲。不間斷為官軍運(yùn)糧。 海服,國之疆域。 官軍強(qiáng)制用耕牛運(yùn)糧還殺牛吃肉。 斤,同斧。 劚(zhuó),鋤類農(nóng)具。 舂(chōng),舂米,把谷殼搗掉。 末句意為人與牛代代相傳,不斷為官軍產(chǎn)糧與運(yùn)糧。其實(shí)為悲憤之言。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 估 客 樂</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">估客無住著,有利身則行。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">出門求火伴,入戶辭父兄。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">父兄相教示: “求利莫求名!</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">求名有所避,求利無不營?!?lt;/span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">火伴相勒縛: “賣假莫賣誠!</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">交關(guān)但交假,交假本生輕。”</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">自茲相將去,誓死意不更。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">一解市頭語,便無鄰里情。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">鍮石打臂釧,糯米吹項(xiàng)瓔;</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">歸來村中賣,敲作金石聲。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">村中田舍娘,貴賤不敢爭。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">所費(fèi)百錢本,已得十倍贏。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">顏色轉(zhuǎn)光凈,飲食亦甘馨。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">子本頻蕃息,貨販日兼并: </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">求珠駕滄海,采玉上荊衡;</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">北買黨項(xiàng)馬,西擒吐蕃鸚;</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">炎洲布火浣,蜀地錦織成;</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">越婢脂肉滑,奚僮眉眼明;</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">通算衣食費(fèi),不計(jì)遠(yuǎn)近程。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">經(jīng)游天下徧,卻到長安城。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">城中東西市,聞客次第迎;</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">迎客兼說客: “多財(cái)為勢傾?!?lt;/span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">客心本明黠,聞?wù)Z心已驚。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">先問十常侍,次求百公卿。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">侯家與主第,點(diǎn)綴無不精。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">歸來始安坐,富與王者勍。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">市卒酒肉臭,縣胥家舍成;</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">豈唯絕言語,奔走極使令。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">大兒販材木,巧識梁棟形;</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">小兒販鹽鹵,不入州縣征。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">一身偃市利,突若截海鯨。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">鉤距不敢下,下則牙齒橫。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">生為估客樂,判爾樂一生。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">爾又生兩子,錢刀何歲平!</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 此為《樂府古題》之第十九首。生動寫出商人(估客)唯利是圖,全靠剝削終成豪商大賈。 作者在詩中揭穿估客與官府勾結(jié),作威作福,窮奢極欲之況。 反映唐朝商業(yè)經(jīng)濟(jì)之一個側(cè)面。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 市頭語,市場上做生意的行話。 詩說他們認(rèn)錢不認(rèn)人,無情無義。 用黃銅鐲子冒充金鐲子,用糯米丸子制作玉珠項(xiàng)練。 田舍娘,農(nóng)村婦女。 甘馨,甜香。 子本,本錢。 頻蕃息,不斷增加利潤。 荊衡,荊山與衡山。兩山古屬楚國。 黨項(xiàng),唐代羌族的一支,盛產(chǎn)名馬。 吐蕃鸚,唐代吐蕃境內(nèi)盛產(chǎn)鸚鵡。 布火浣,類似石棉布。 商人還到浙江和奚族地區(qū)去販賣奴隸,那里的人皮細(xì)肉嫩。 東西市,長安貿(mào)易處有東市與西市。 徧,遍。 十常侍,漢末宦官有十常待,權(quán)勢極大。此處借指唐代宦官。 百公卿,朝廷大臣。 勍(qíng),相匹敵。 胥,吏。 吏卒受賄后為商賈奔走,即使商賈有錯,官府也不敢制裁。 由于商人使錢鋪路疏通關(guān)節(jié),商賈之子便能成為更大的木材商和鹽商。 偃市利,超過別人牟利。 鉤距,釣鉤。《淮南子*原道》: “雖有鉤針芒距〞 此處借喻法紀(jì)。 錢刀,古有錢幣類刀形,稱錢刀。此處雙關(guān)語,意謂錢在商人手中象刀一樣。 作者感嘆商人一代接一代盤剝不已,何時才可消除。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 遣 悲 懷</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">昔日戲言身后意</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">今朝都到眼前來</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">衣裳已施行看盡</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">針線猶存未忍開</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">尚想舊情憐婢仆</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">也曾因夢送錢財(cái)</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">誠知此恨人人有</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">貧賤夫妻百事哀</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 本詩是作者悼念妻韋惠叢的組詩之第二首。 寫于唐穆宗長慶二年(八二二年)。韋為太子少保韋夏卿的女兒,元稹與其結(jié)婚時貧困,她無怨無悔。早逝令作者悲痛而寫不少悼亡詩。此詩語言淺近,不夸張與矯飾,直抒胸臆,使人印象深刻,表達(dá)了他對妻子的深厚感情。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 身后意,關(guān)于死后的設(shè)想。 行看(kān)盡,看看快完了。 憐婢仆,憐愛婢女與仆人。其實(shí)是作者所說的一種假話而已。 雖然說夫妻生離死別是人人皆有的常事,但是每當(dāng)想到過去的貧困生活就覺得悲哀之事太多。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 元?。ㄆ咂呔拧巳荒辏?,字微之,祖籍河南洛陽,青少年生活于風(fēng)翔(今陜西?。┘伴L安。幼年喪父家境貧,十五歲參加科舉考試明經(jīng)及第。 唐憲宗元和初年任右拾遺與監(jiān)察御史,因劾奏劍南東川節(jié)度使嚴(yán)礪等人之不法行為而得罪權(quán)貴被貶為江陵士曹參軍。之后逐漸與官宦權(quán)貴妥協(xié),并通過崔譚峻推薦重用,一度出任宰相。不久又因反對功臣裴度被調(diào)任同州刺史。唐文宗太和時任武昌軍節(jié)度使,死于任上。 </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 元稹作品有優(yōu)美精采短詩,但不多。亦有不少長篇巨制,更顯得他為一位大家。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 其他寫過,不予多言。</span></p>