<p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 鄰居窗前有片竹。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 剛搬進小區(qū)時,最先注意的就是它們了。疏疏朗朗的幾排,不算密,卻也把院墻遮得嚴嚴實實。竹竿是青的,那種雨后新洗的、帶著水汽的青。陽光斜斜地打過來,竿上便泛出一層薄薄的光,像涂了清漆,卻又比漆來得溫潤。葉子是細長的,密密的攢在一起,風來時,便發(fā)出沙沙的響聲——那聲音極輕,極柔,像是誰在遠處翻著書頁。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 因為喜歡,平日里,我通常會選在兩個時間點來此賞竹。一個是清晨。這時天剛放亮,窗外的竹影還模糊著,像一幅未干的水墨。待天色漸漸明朗,便能看清葉尖上掛著的露珠,一顆一顆,晶瑩瑩的,風一過便簌簌地落,閃著光。這時候走近它,那股清氣便撲面而來——不是花香的那種濃,也不是草葉的那種野,而是竹葉特有的、帶著些微苦澀的清香。深深吸一口,仿佛連肺腑都被洗滌過一般。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 另一個就是午后。這時,陽光透過竹葉的縫隙漏下來,在地上印出斑斑駁駁的光影,隨著風搖曳,像無數(shù)金色的蝴蝶在飛舞。有時看著看著便出了神,恍惚間覺得這竹子不是在鄰家窗外,而是在心里長著。它們的根須細細的、密密的,扎進心土的最深處,讓人在喧囂的塵世里,也能尋到片刻的安寧。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 竹子最動人的,是它在風中的姿態(tài)。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 特別是遇到強對流天氣,驟雨將至,狂風先來。別的樹早已東倒西歪,葉子被刮得漫天飛舞。竹子卻不是這樣。風來時,它們整個彎下腰去,幾乎要貼到地面,像是給風讓路??娠L稍一松懈,它們又倏地彈回來,依然筆直地立著,葉子上還帶著雨水,亮晶晶的。那一刻你會覺得,這看似柔弱的植物,骨子里竟有這般韌性——不是硬碰硬的剛強,而是以柔克剛的智慧。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 古人說“寧可食無肉,不可居無竹”,從前不懂,現(xiàn)在卻漸漸明白了。竹子的好,不在其形,而在其神。它虛心,所以能容;它有節(jié),所以能立;它常青,所以能久。這些品質(zhì),不正是我們在塵世中行走時所需要的么?</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 忽然想起鄭板橋的兩句詩:</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> “千磨萬擊還堅勁,任爾東西南北風”。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 竹子的這種品格,看似清高,實則平易。它不像松柏那樣巍峨,也不像梅花那樣孤傲,它只是靜靜地立在那里,不卑不亢,不爭不搶。該低頭時低頭,該挺直時挺直——這種智慧,怕是許多人活了一輩子也學不會的。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 掐指算來,鄰居家的窗外竹子陪著我,已有很多個日夜了。春天看它抽新筍,夏天看它展新葉,秋天看它經(jīng)寒霜,冬天看它傲冰雪。四季輪回,它始終是那副模樣:一竿青翠,舞著細長的葉,在風中輕輕地搖。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> 居有竹,真好。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">瘦影亭亭不染塵,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">虛心長對三月春。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">一竿青翠無華彩,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">孤高堅守只為真。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">慣伴風霜與曉昏,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">不攀桃李不依門。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">平生只抱凌云志,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">節(jié)節(jié)向上寫乾坤。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">不與繁花競短長,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">虛心默默自昂揚。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">風來漫舞無塵氣,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">留得清陰護一方。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">立身不借土膏肥,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">自抱清寒向上飛。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">縱使人間多俗態(tài),</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">一竿青翠不低眉。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">慣經(jīng)風雨色尤青,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">節(jié)節(jié)凌云意自寧。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">不羨人間名利場,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">一身疏影照心明。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">獨居鬧市亦安然,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">靜對塵囂身不彎。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">守得平凡無用處,</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">也要心空碧參天。</span></p>