<p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">一、出處與全詩</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">《病中游祖塔院》</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">宋·蘇軾(熙寧六年,1073年,杭州通判任上) </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">紫李黃瓜村路香,烏紗白葛道衣涼。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">閉門野寺松陰轉(zhuǎn),欹枕風(fēng)軒客夢長。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">因病得閑殊不惡,安心是藥更無方。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">道人不惜階前水,借與匏樽自在嘗。 </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">二、句解</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">- 因病得閑殊不惡</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">釋義:因為生病而得到閑暇,實在不算壞事。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">殊:很、非常;不惡:不壞、不錯。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">- 安心是藥更無方</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">釋義:內(nèi)心安定平和,本身就是最好的藥,再無別的藥方。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">三、白話譯文</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">村路上紫李黃瓜飄香,我戴烏紗、穿白葛道袍,一身清涼。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">野寺閉門靜臥,看松影慢慢移動;斜靠在風(fēng)軒里,睡得悠長。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">因病得閑,這感覺真不錯;心安就是良藥,何須再尋藥方。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">僧人不吝惜階前泉水,借我葫蘆瓢,自在品嘗。 </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">四、賞析</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">1. 逆境轉(zhuǎn)境的豁達</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">常人視病為苦、為耽誤;東坡卻把“病”看成得閑的契機,從公務(wù)纏身里脫身,在野寺松風(fēng)里靜養(yǎng),把壞事看成好事,是典型的“隨遇而安、苦中作樂”。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">2. 禪理與養(yǎng)生合一</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">“安心是藥”化用禪門“安心”典故,點透:心病大于身病,心安則病自安。不向外求藥,而向內(nèi)求安,是東坡一生的精神解藥。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">3. 閑淡自在的生活美學(xué)</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">全詩畫面清簡:瓜果香、道衣涼、松陰轉(zhuǎn)、夢悠長、泉水清。病中不悲戚,反而享受這份慢與靜,寫出一種通透、松弛的人生境界。 </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">五、小結(jié)</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">“因病得閑殊不惡”是東坡曠達人生觀的金句:</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">- 不抱怨困境,反而在困境里找清歡;</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">- 不執(zhí)著于藥石,而以“心安”為終極藥方。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">放在今天,也很治愈——忙累、生病、不順時,不妨學(xué)東坡:暫歇、心安、自在。</span></p>