<p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b style="font-size:15px;">題序</b><span style="font-size:15px;">:</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:15px;">隴上“花兒”本為苦寒之地長(zhǎng)出的帶刺玫瑰,今以詞牌為陶甕,重裝這抔滾燙的方言土——土得掉渣,方是活的敦煌。</span></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b>河傳·隴坂牧羊謠</b></p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">坡陡!風(fēng)吼! 把云撕透。碾過塵昏。任斜陽烙牧羊身——醺醺。砂塬偷釀春。 </p><p class="ql-block">恁羊腸道,黃沙厚。風(fēng)旋豆。驚墜參三斗。問“花兒”,知為誰——低眉?月牙勾破衣。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">注釋:</p><p class="ql-block">【1】參三斗:《詩經(jīng)》"三星在戶"天文意象。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b>臨江仙·對(duì)“花兒”</b></p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">黃土坡頭云裂帛,“憐兒”漫過千溝。鞭梢甩落老羊裘。曲兒鉆透壑,調(diào)里帶沙喉。 </p><p class="ql-block">嚼碎人間苦辣帳,淚珠兒摻風(fēng)流?!盎▋骸遍_在旱塬秋。心尖尖上顫,山那畔人收。</p><p class="ql-block">注釋:</p><p class="ql-block">【1】憐兒:西北方言,是“花兒”民歌中對(duì)情人的親昵稱呼,含“心愛之人”意。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><b>水調(diào)歌頭·聽洮岷“花兒”</b></p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">洮水奔云去,一嘯破洪荒。誰掄天外銅鈸?驚落九霄霜。誰染陶紋綺彩,誰共駝鈴幽夢(mèng),恁地者番狂!醉眼極天末,萬壑帶斜陽。</p><p class="ql-block">哥拋曲,妹和調(diào),月橫江。"尕憐兒"囀,眸罥煙岫韻悠長(zhǎng)。乍顫烽臺(tái)笛怨,漫卷胭脂川浪,鶯舌尾山簧。萬籟倏然寂,山海入思量。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">注釋:</p><p class="ql-block">【1】銅鈸:一種打擊樂器,西北社火常用。</p><p class="ql-block">【3】陶紋綺彩:指馬家窯文化(距今5000年)彩陶,臨洮出土者紋飾最為瑰麗。</p><p class="ql-block">【4】尕憐兒:西北方言,"尕"意為小,"憐兒"即愛人,為“花兒”民歌中對(duì)情人的昵稱。 </p><p class="ql-block">【5】胭脂川:清《岷州志》載涇河支流"川流霞色,如朱如赭",因丹霞地貌得名。</p><p class="ql-block"><br></p> <p class="ql-block">AI圖</p>