<p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">美篇號/2821052</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">文字/通哥</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">圖片/網(wǎng)絡(luò)</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">題記</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;"> 老家或許會荒蕪,但母親在,鄉(xiāng)愁就有回響;村莊或許會消失,但那聲呼喚,永遠標記著回家的路。母親,是老家的最后一枚印章。</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">老家的老</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">是門檻被歲月啃出的凹槽</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">土里的人</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">把話都長成了荒草</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">風(fēng)一吹,就彎了腰</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">老家有多老</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">像曬場上數(shù)不清的</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">稻谷幾粒,麥苗幾苗</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">都不及母親那壇</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">腌透了時光的咸菜味道</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">老家的炊煙</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">總在骨縫里纏繞</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">無論走多遠</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">都有一根無形的線,扯著衣角</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">?</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">老家是真的老了</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">枯了那口井的眼</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">門前的溪水也不再喧鬧</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">回不去昨日的夢里</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">尋不到一聲犬吠,一縷雞叫</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">更看不到,母親當(dāng)年的美貌</span></p> <p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">老家又沒有老</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">它依然佇立在當(dāng)年的那道坡</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">水泥路硬了,院墻也白了</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">只是那把</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">鎖住童年的舊鎖</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">悄悄銹了</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">我在母親皺紋里,看見了她幸福的微笑</span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">?</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">或許某天</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">老家只能在泛黃的字典里找</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">但那縷煙,還會在故事里飄</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">母親依然站在村口</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">把暮色喊破</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">長長地叫著我的乳名:</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:20px;">“回家吃飯了——”</span></p>