<p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">《滿江紅·說王冬齡亂書》</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">墨紊龍淆,宣楮上、斯文盡歇。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">徒標榜、狂姿恣肆,氣浮偏烈。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">棄卻鐘王端正骨,妄將纏繞欺霜月。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">廢本源、亂筆惑時人,徒悲切。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">真意喪,初心滅;</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">古法散,根株缺。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">枉名家、貽誤書壇清闕。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">漫把涂鴉稱逸趣,敢將亂象充膏血。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">嘆當今、丑怪誤斯文,空嗟絕。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> </span></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">【滿江紅·再評王冬齡東京亂書(貼合圖中展品,直指亂象)】</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">金屏狼藉,飛毫處、正聲都歇。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">觀此卷、線絲糾結,氣矜頑烈。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">筆底全無真草意,紙中盡是迷塵月。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">棄前賢、一味逐虛狂,徒凄切。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;"> </span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">宗風墜,文心滅;</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">楷范廢,書途缺。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">縱東瀛炫展,難遮殘缺。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">丑怪欺人羞國粹,亂絲惑世污膏血。</span></p><p class="ql-block"><span style="font-size:22px;">愿從今、重振晉唐風,除妖闕。</span></p>