<p class="ql-block">石徑蜿蜒入翠微,</p>
<p class="ql-block">濃蔭匝地自成帷。</p>
<p class="ql-block">風(fēng)來葉隙篩金碎,</p>
<p class="ql-block">步緩心閑不問歸。</p> <p class="ql-block">青苔暗沁舊石紋,</p>
<p class="ql-block">枝柯交疊作云門。</p>
<p class="ql-block">偶有光斑浮衣上,</p>
<p class="ql-block">恍疑身在宋人村。</p> <p class="ql-block">曲徑斜穿綠影深,</p>
<p class="ql-block">石棱未琢亦天真。</p>
<p class="ql-block">忽見紅綃山角出,</p>
<p class="ql-block">方知春在轉(zhuǎn)眸痕。</p> <p class="ql-block">粉瓣凝珠怯日光,</p>
<p class="ql-block">翠帷托起一枝香。</p>
<p class="ql-block">不爭(zhēng)桃李喧朝暮,</p>
<p class="ql-block">靜把柔情寄晚涼。</p> <p class="ql-block">紅粉參差倚素架,</p>
<p class="ql-block">城樓隱約隔花紗。</p>
<p class="ql-block">誰(shuí)言鬧市無(wú)幽境?</p>
<p class="ql-block">半畝清芬即天涯。</p> <p class="ql-block">石徑直鋪青玉帶,</p>
<p class="ql-block">垂枝低綰碧云裳。</p>
<p class="ql-block">橙英幾點(diǎn)斜陽(yáng)里,</p>
<p class="ql-block">恰似園丁未收藏。</p> <p class="ql-block">小徑浮青接遠(yuǎn)岑,</p>
<p class="ql-block">風(fēng)梳葉浪影沉沉。</p>
<p class="ql-block">偶聞山色隨光轉(zhuǎn),</p>
<p class="ql-block">始信浮山自有心。</p> <p class="ql-block">石痕曲處綠成行,</p>
<p class="ql-block">光跳如鱗碎滿裳。</p>
<p class="ql-block">橙蕊遙遙燃一角,</p>
<p class="ql-block">春在幽微不張揚(yáng)。</p> <p class="ql-block">石徑盤桓入杳冥,</p>
<p class="ql-block">千枝萬(wàn)葉織空青。</p>
<p class="ql-block">忽從深翠浮橙色,</p>
<p class="ql-block">原是芳心不肯停。</p> <p class="ql-block">風(fēng)起草浪翻新碧,</p>
<p class="ql-block">紫粉星星綴素茵。</p>
<p class="ql-block">不須名卉爭(zhēng)高下,</p>
<p class="ql-block">野趣天然即本真。</p>
<p class="ql-block">——浮山森林公園百花園記</p>
<p class="ql-block">我常愛在晨光初透時(shí)入園,不帶相機(jī),只帶一雙眼睛和半顆閑心。石板路不新也不舊,踩上去有微響,像大地在輕輕應(yīng)答;樹影濃淡相宜,不遮天,也不吝光,只把日子篩成細(xì)碎的金子,鋪在腳邊。偶見一朵玫瑰,水珠未干,粉得極柔,仿佛剛從晨霧里浮出來;再往前,花架下紅粉相間,而遠(yuǎn)處樓宇靜立,不突兀,倒像被綠意輕輕托住了。</p>
<p class="ql-block">最妙是那些不知名的野草野花——細(xì)草搖風(fēng),紫粉點(diǎn)點(diǎn),不爭(zhēng)不搶,卻把整片園子襯得活泛;還有那開著黃花、結(jié)著白絨球的植物,莖雖纖細(xì),卻把一生開落都舉得清清楚楚:花蕾是青澀的諾言,黃花是熱烈的告白,白絨是輕盈的托付。原來百花園之“百”,不在名貴,而在生生不息;不在齊整,而在各安其時(shí)。</p>
<p class="ql-block">浮山不奇峰,百花園亦非名園,可它把城市與山林、人工與野趣、靜與動(dòng)、濃與淡,都調(diào)和得剛剛好。走著走著,人便慢下來,心也浮上來——浮在綠里,浮在光里,浮在一朵花、一縷風(fēng)、一段石徑的呼吸里。</p>
<p class="ql-block">這園子,不說話,卻把春天講得最透。</p>