亚拍区欧拍区自拍区|日本强奸久久天堂色网站|午夜羞羞福利视频|你懂得福利影院|国产超级Avav无码成人|超碰免费人人成人色综合|欧美岛国一二三区|黄片欧美亚洲第一|人妻精品免费成人片在线|免费黄色片不日本

詠物詩(shī)

兵人

詠物詩(shī)特征 <p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">托物言志,萬(wàn)物成詩(shī)|</p><p class="ql-block">中華詠物詩(shī)</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">【導(dǎo)語(yǔ)】</p><p class="ql-block">一花一草藏風(fēng)骨,一器一物寄初心。詠物詩(shī)是中華古典詩(shī)詞里獨(dú)有的文學(xué)瑰寶,從先秦《詩(shī)經(jīng)》起筆,歷經(jīng)楚辭奠基、漢魏成型、唐宋鼎盛、明清傳世,跨越三千年歲月。</p><p class="ql-block">本次專題講座,帶我們溯源詠物詩(shī)由來(lái)、明晰體裁特點(diǎn)、品讀歷代傳世名篇,讀懂中國(guó)人藏在草木萬(wàn)物里的氣節(jié)與情懷。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">第一篇章|何為詠物詩(shī)?定義與五大藝術(shù)特點(diǎn)</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">一、定義</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">詠物詩(shī)是以草木蟲魚、花鳥器物、自然萬(wàn)象為描摹對(duì)象,摹寫物象外形、提煉物象精神,借物抒情、托物言志的古典詩(shī)歌體裁。簡(jiǎn)言之:句句落筆寫物,字字暗藏本心。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">二、五大核心特點(diǎn)</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">1. 物象專一:全詩(shī)圍繞一物鋪陳,寫梅通篇詠梅,寫竹全篇頌竹,主題集中不雜亂;</p><p class="ql-block">?</p><p class="ql-block">2. 描摹形似:抓住事物外形、習(xí)性細(xì)致刻畫,畫面具象,如在眼前;</p><p class="ql-block">?</p><p class="ql-block">3. 重在傳神:不止繪外貌,深挖事物內(nèi)在品性氣質(zhì);</p><p class="ql-block">?</p><p class="ql-block">4. 托物言志(靈魂):不直抒心志,依托物象寄托詩(shī)人理想、品格、際遇;</p><p class="ql-block">?</p><p class="ql-block">5. 含蓄蘊(yùn)藉:意在言外,委婉留白,是中式獨(dú)有的審美智慧。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">小結(jié):狀物是皮肉,言志是靈魂,形神兼?zhèn)?、物我相融,方為正宗詠物?shī)。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> </p> 溯源先奏? ?萌芽開山 <p class="ql-block">第二篇章|溯源先秦:詠物詩(shī)的萌芽與開山之源</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">1. 《詩(shī)經(jīng)》:詠物起興之源頭</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">我國(guó)最早詩(shī)歌總集,首創(chuàng)托物起興、以物喻人手法,是詠物文化雛形。</p><p class="ql-block"> 1《周南·關(guān)雎》(雎鳩·水鳥) </p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">關(guān)關(guān)雎鳩,在河之洲。</p><p class="ql-block">窈窕淑女,君子好逑。</p><p class="ql-block">以河洲鳴鳩起興,千古第一詠禽名句。</p><p class="ql-block">- 《關(guān)雎》:以雎鳩和鳴喻美好情緣;</p><p class="ql-block">?8.《魏風(fēng)·碩鼠》(大鼠)</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">碩鼠碩鼠,無(wú)食我黍!三歲貫汝,莫我肯顧。</p><p class="ql-block">托鼠諷貪,經(jīng)典托物詠懷。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">衛(wèi)風(fēng)·淇奧》(綠竹,詠竹開山之作)</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">瞻彼淇奧,綠竹猗猗。有匪君子,如切如磋,如琢如磨。</p><p class="ql-block">詩(shī)經(jīng)第一詠竹詩(shī),畫竹專用題詩(shī)。</p><p class="ql-block">- 松柏篇:以松柏常青比喻君子堅(jiān)貞品性。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">《周南·螽斯》(蝗蟲)</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">螽斯羽,詵詵兮。宜爾子孫,振振兮。</p><p class="ql-block">以鳴蟲喻子孫興旺。</p><p class="ql-block">貢獻(xiàn):確立“以物喻人、借物寄情”的千年創(chuàng)作傳統(tǒng)。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">2. 屈原《橘頌》:中國(guó)第一首成熟詠物詩(shī)</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">后皇嘉樹,橘?gòu)品?。受命不遷,生南國(guó)兮。深固難徙,更壹志兮。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">借橘樹固守故土、扎根南國(guó)的天性,自喻忠貞楚國(guó)、堅(jiān)守高潔、絕不隨波逐流的人格。</p><p class="ql-block">詩(shī)經(jīng)開其源,屈子定其魂。</p> 漢魏六朝? ? 走向成型 <p class="ql-block">第三篇章|漢魏六朝:詠物詩(shī)走向獨(dú)立成型</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">這一時(shí)期,文人首創(chuàng)通篇專詠一物,詠物正式成為獨(dú)立詩(shī)歌題材。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">1. 漢:古樸詠物,承襲楚辭風(fēng)骨,多詠芳草、梧桐、松柏;</p><p class="ql-block">?</p><p class="ql-block">2. 魏晉:以物載風(fēng)骨,亂世文人借物守心;</p><p class="ql-block">?名篇:劉楨《贈(zèng)從弟·其二》</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">亭亭山上松,瑟瑟谷中風(fēng)。</p><p class="ql-block">風(fēng)聲一何盛,松枝一何勁。</p><p class="ql-block">冰霜正慘凄,終歲常端正。</p><p class="ql-block">豈不罹凝寒,松柏有本性。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">以勁松抗冰霜,勸勉友人堅(jiān)守操守、不畏強(qiáng)權(quán)。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">3. 南北朝:筆法精工,雕琢物象細(xì)節(jié),為唐詩(shī)詠物巔峰蓄力。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">階段總結(jié):從零散起興,變?yōu)楠?dú)立成篇,詠物體裁正式定型。</p> <p class="ql-block">. 庾信《詠雁》(北周)</p><p class="ql-block">南思洞庭水,北想雁門關(guān)。</p><p class="ql-block">稻粱俱可戀,飛去復(fù)飛回。</p> 大唐風(fēng)華? 黃金時(shí)代 <p class="ql-block">第四篇章|大唐風(fēng)華:詠物詩(shī)黃金鼎盛時(shí)代</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">唐詩(shī)重意境,名家輩出,詠物題材拓展:詠高潔、詠身世、諷世事,名篇流傳千古。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">1. 虞世南《蟬》</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">垂緌飲清露,流響出疏桐。居高聲自遠(yuǎn),非是藉秋風(fēng)。</p><p class="ql-block">喻賢士憑品行立身,不靠攀附權(quán)貴揚(yáng)名。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">2. 駱賓王《詠鵝》</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">鵝,鵝,鵝,曲項(xiàng)向天歌。白毛浮綠水,紅掌撥清波。</p><p class="ql-block">初學(xué)狀物范本,形神俱佳。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">3. 賀知章《詠柳》</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">碧玉妝成一樹高,萬(wàn)條垂下綠絲絳。不知細(xì)葉誰(shuí)裁出,二月春風(fēng)似剪刀。</p><p class="ql-block">靈動(dòng)寫景,借柳詠春日生機(jī)。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">4. 李商隱《蟬》</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">本以高難飽,徒勞恨費(fèi)聲。五更疏欲斷,一樹碧無(wú)情。</p><p class="ql-block">借寒蟬悲鳴,抒發(fā)懷才不遇、清貧自守。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">5. 羅隱《蜂》</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">不論平地與山尖,無(wú)限風(fēng)光盡被占。采得百花成蜜后,為誰(shuí)辛苦為誰(shuí)甜?</p><p class="ql-block">詠物諷世,質(zhì)問(wèn)勞苦一生卻徒勞的世間百態(tài)。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">唐代確立詠物三大功用:托志、抒懷、諷喻。</p> <p class="ql-block">蟬</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">垂緌飲清露,</p><p class="ql-block">流響出疏桐。</p><p class="ql-block">居高聲自遠(yuǎn),</p><p class="ql-block">非是藉秋風(fēng)。</p><p class="ql-block">喻賢士憑品行立身,不靠攀附權(quán)貴揚(yáng)名。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">3、《在獄詠蟬》駱賓王(詠蟬另一絕)</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">西陸蟬聲唱,南冠客思深。</p><p class="ql-block">不堪玄鬢影,來(lái)對(duì)白頭吟。</p><p class="ql-block">露重飛難進(jìn),風(fēng)多響易沉。</p><p class="ql-block">無(wú)人信高潔,誰(shuí)為表余心。</p><p class="ql-block">簡(jiǎn)析:獄中托蟬自喻,身世坎坷、品性清白。</p> <p class="ql-block">鵝,鵝,鵝,</p><p class="ql-block">曲項(xiàng)向天歌。</p><p class="ql-block">白毛浮綠水,</p><p class="ql-block">紅掌撥清波。</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">初學(xué)狀物范本,形神俱佳。</p> <p class="ql-block">碧玉妝成一樹高,萬(wàn)條垂下綠絲絳。不知細(xì)葉誰(shuí)裁出,二月春風(fēng)似剪刀。</p><p class="ql-block">靈動(dòng)寫景,借柳詠春日生機(jī)。</p> <p class="ql-block">不論平地與山尖,</p><p class="ql-block">無(wú)限風(fēng)光盡被占。</p><p class="ql-block">采得百花成蜜后,</p><p class="ql-block">為誰(shuí)辛苦為誰(shuí)甜?</p> <p class="ql-block">詠螢火【唐·李白】</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">雨打燈難滅,風(fēng)吹色更明。</p><p class="ql-block">若飛天上去,定作月邊星。</p> <p class="ql-block">一、《不第后賦菊》【唐·黃巢】 </p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">待到秋來(lái)九月八,我花開后百花殺。</p><p class="ql-block">沖天香陣透長(zhǎng)安,滿城盡帶黃金甲。</p> <p class="ql-block">《小松》杜荀鶴(詠松柏)</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">自小刺頭深草里,而今漸覺(jué)出蓬蒿。</p><p class="ql-block">時(shí)人不識(shí)凌云木,直待凌云始道高。</p><p class="ql-block">簡(jiǎn)析:以小松喻寒門賢才,大器晚成。</p> 兩宋風(fēng)雅? ?哲思理趣 <p class="ql-block">第五篇章|兩宋風(fēng)雅:詠物融哲理,一物一修身</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block">宋詩(shī)尚理趣,文人將理學(xué)修養(yǎng)融入詠物,偏愛梅蘭竹菊,一物對(duì)應(yīng)一種君子品德。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">1. 王安石《梅花》</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">墻角數(shù)枝梅,凌寒獨(dú)自開。遙知不是雪,為有暗香來(lái)。</p><p class="ql-block">僻處寒地兀自盛放,喻隱士身處逆境,不改傲骨。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">2. 陸游《卜算子·詠梅》</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">零落成泥碾作塵,只有香如故。</p><p class="ql-block">以落花留香,自寫至死不渝的愛國(guó)氣節(jié)。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">宋代特色:物即是德,景即是理,品讀物象便是品讀修身之道。</p> <p class="ql-block">1. 王安石《梅花》</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">墻角數(shù)枝梅,凌寒獨(dú)自開。遙知不是雪,為有暗香來(lái)。</p><p class="ql-block">僻處寒地兀自盛放,喻隱士身處逆境,不改傲骨。</p> <p class="ql-block">  王安石《北陂杏花》</p><p class="ql-block">一陂春水繞花身,花影妖嬈各占春。</p><p class="ql-block">縱被春風(fēng)吹作雪,絕勝南陌碾成塵。</p><p class="ql-block">(杏花守節(jié),立意高遠(yuǎn))</p> <p class="ql-block">.王溥《詠牡丹》</p><p class="ql-block">棗花雖小能成實(shí),桑葉雖粗解吐絲。</p><p class="ql-block">堪笑牡丹如斗大,不成一事又空枝。</p><p class="ql-block">(借花說(shuō)理,通俗易懂)</p> <p class="ql-block">  鄭剛中《竹》</p><p class="ql-block">此君節(jié)操素難同,獨(dú)立蕭疏冰雪中。</p><p class="ql-block">不與群芳爭(zhēng)艷麗,獨(dú)留清氣滿籬東。</p> <p class="ql-block">李綱《病牛》</p><p class="ql-block">耕犁千畝實(shí)千箱,力盡筋疲誰(shuí)復(fù)傷?</p><p class="ql-block">但得眾生皆得飽,不辭羸病臥殘陽(yáng)。</p><p class="ql-block">(托牛言志,愛國(guó)名作)</p> <p class="ql-block">鄭剛中《竹》</p><p class="ql-block">此君節(jié)操素難同,獨(dú)立蕭疏冰雪中。</p><p class="ql-block">不與群芳爭(zhēng)艷麗,獨(dú)留清氣滿籬東。</p> 元明清? 世俗繁花滿眼明 <p class="ql-block">第六篇章|元明清:通俗傳世,家喻戶曉的詠物名篇</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">1. 明·于謙《石灰吟》</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">千錘萬(wàn)鑿出深山,烈火焚燒若等閑。粉骨碎身渾不怕,要留清白在人間。</p><p class="ql-block">借石灰淬煉,明自身清正報(bào)國(guó)、舍身守節(jié)之志。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">2. 清·鄭燮《竹石》</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">咬定青山不放松,立根原在破巖中。千磨萬(wàn)擊還堅(jiān)勁,任爾東西南北風(fēng)。</p><p class="ql-block">巖竹堅(jiān)韌不屈,喻做人意志堅(jiān)定,不懼磨難。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">3. 清·袁枚《苔》</p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">白日不到處,青春恰自來(lái)。苔花如米小,也學(xué)牡丹開。</p><p class="ql-block">微小青苔自在盛放,激勵(lì)平凡之人自信成長(zhǎng)。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">收尾結(jié)語(yǔ)|三千年詠物詩(shī)脈絡(luò)總覽</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block"><br></p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">1. 先秦萌芽:詩(shī)經(jīng)起興,屈原《橘頌》立詠物言志之魂;</p><p class="ql-block">?</p><p class="ql-block">2. 漢魏成型:獨(dú)立成體,風(fēng)骨入詩(shī);</p><p class="ql-block">?</p><p class="ql-block">3. 盛唐鼎盛:題材齊備,名篇傳世;</p><p class="ql-block">?</p><p class="ql-block">4. 兩宋深化:融理于物,品格修身;</p><p class="ql-block">?</p><p class="ql-block">5. 明清普及:通俗凝練,走入民間。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">千古真諦:萬(wàn)物皆可入詩(shī),一物皆藏一心。</p><p class="ql-block">中國(guó)人借花草樹木寄風(fēng)骨,借天地萬(wàn)物抒情懷,這便是詠物詩(shī)穿越千年的獨(dú)特魅力。</p> <p class="ql-block">1. 王冕《白梅》</p><p class="ql-block">冰雪林中著此身,不同桃李混芳?jí)m。</p><p class="ql-block">忽然一夜清香發(fā),散作乾坤萬(wàn)里春。</p><p class="ql-block">主旨:借梅自守高潔,不與世俗同流,元遺民文人典型。</p><p class="ql-block">?</p><p class="ql-block">2. 王冕《墨梅》</p><p class="ql-block">吾家洗硯池頭樹,個(gè)個(gè)花開淡墨痕。</p><p class="ql-block">不要人夸好顏色,只留清氣滿乾坤。</p> <p class="ql-block">于謙《石灰吟》</p><p class="ql-block">千錘萬(wàn)鑿出深山,烈火焚燒若等閑。</p><p class="ql-block">粉骨碎身渾不怕,要留清白在人間。</p><p class="ql-block">主旨:借石灰明志士氣節(jié),忠臣自況,明代詠物標(biāo)桿。</p> <p class="ql-block">.鄭燮《竹石》</p><p class="ql-block">咬定青山不放松,立根原在破巖中。</p><p class="ql-block">千磨萬(wàn)擊還堅(jiān)勁,任爾東西南北風(fēng)。</p> <p class="ql-block">  查慎行《螢火》</p><p class="ql-block">微光一點(diǎn)出荒叢,不借人間燈火紅。</p><p class="ql-block">縱使身卑居草莽,自持星火照秋空。</p> <p class="ql-block">袁枚《苔》(清代小詩(shī)傳世名作,哲理詠物)</p><p class="ql-block">白日不到處,青春恰自來(lái)。</p><p class="ql-block">苔花如米小,也學(xué)牡丹開。</p><p class="ql-block">主旨:小人物自強(qiáng)不息,勵(lì)志哲理</p> <p class="ql-block">.唐寅《畫雞》</p><p class="ql-block">頭上紅冠不用裁,滿身雪白走將來(lái)。</p><p class="ql-block">平生不敢輕言語(yǔ),一叫千門萬(wàn)戶開。</p><p class="ql-block">講課點(diǎn)評(píng):雄雞象征不凡抱負(fù),通俗易懂,雅俗共賞。</p> <p class="ql-block">李方膺《題畫梅》</p><p class="ql-block">揮毫落紙墨痕新,幾點(diǎn)梅花最可人。</p><p class="ql-block">愿借天風(fēng)吹得遠(yuǎn),家家門巷盡成春。</p><p class="ql-block">講課點(diǎn)評(píng):由自愛到普惠,胸襟開闊,詠梅境界一新。</p> <p class="ql-block">蔣士銓《紙鳶》</p><p class="ql-block">只憑細(xì)線上青云,擺舞風(fēng)光借好風(fēng)。</p><p class="ql-block">一旦線斷塵埃落,原來(lái)身底本虛空。</p><p class="ql-block">講課點(diǎn)評(píng):風(fēng)箏借風(fēng)高升,諷刺依附權(quán)貴、根基淺薄的勢(shì)利之人。</p> 現(xiàn)當(dāng)代詠物詩(shī) <p class="ql-block">雞,雞,雞</p><p class="ql-block">鐵嘴對(duì)天啼</p><p class="ql-block">三更呼皓月</p><p class="ql-block">五鼓喚晨曦</p> <p class="ql-block">一、偉人詩(shī)詞(8首,革命風(fēng)骨,課堂重點(diǎn))</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">1. 毛澤東《詠蛙》(七絕)</p><p class="ql-block">獨(dú)坐池塘如虎踞,綠蔭樹下養(yǎng)精神。</p><p class="ql-block">春來(lái)我不先開口,哪個(gè)蟲兒敢作聲。</p><p class="ql-block">點(diǎn)評(píng):少年借蛙抒凌云大志,氣魄雄渾,古今詠蛙第一名作。</p><p class="ql-block">?</p><p class="ql-block">2. 毛澤東《卜算子·詠梅》(詞)</p><p class="ql-block">風(fēng)雨送春歸,飛雪迎春到。已是懸崖百丈冰,猶有花枝俏。</p><p class="ql-block">俏也不爭(zhēng)春,只把春來(lái)報(bào)。待到山花爛漫時(shí),她在叢中笑。</p><p class="ql-block">點(diǎn)評(píng):反陸游孤寒愁梅之意,梅花喻革命者無(wú)私胸襟,當(dāng)代詠梅標(biāo)桿 。</p><p class="ql-block">?</p><p class="ql-block">3. 毛澤東《采桑子·重陽(yáng)》(詠戰(zhàn)地黃花)</p><p class="ql-block">人生易老天難老,歲歲重陽(yáng)。今又重陽(yáng),戰(zhàn)地黃花分外香。</p><p class="ql-block">一年一度秋風(fēng)勁,不似春光。勝似春光,寥廓江天萬(wàn)里霜。</p><p class="ql-block">點(diǎn)評(píng):借秋菊寫戰(zhàn)地豪情,一改傳統(tǒng)悲秋格調(diào)。</p><p class="ql-block">?</p><p class="ql-block">4. 陳毅《青松》(五絕)</p><p class="ql-block">大雪壓青松,青松挺且直。要知松高潔,待到雪化時(shí)。</p><p class="ql-block">點(diǎn)評(píng):以松喻志士堅(jiān)貞,家喻戶曉,逆境守節(jié)名篇 。</p><p class="ql-block">?</p><p class="ql-block">5. 陳毅《紅梅》(五絕)</p><p class="ql-block">隆冬到來(lái)時(shí),百花跡已絕。紅梅不屈服,樹樹立風(fēng)雪。</p><p class="ql-block">點(diǎn)評(píng):紅梅傲雪,象征頑強(qiáng)不屈的奮斗品格 。</p><p class="ql-block">?</p><p class="ql-block">6. 陳毅《秋菊》(五絕)</p><p class="ql-block">秋菊能傲霜,風(fēng)霜重重惡。本性能耐寒,風(fēng)霜其奈何。</p><p class="ql-block">點(diǎn)評(píng):詠菊守本性、抗磨難,與青松、紅梅組成歲寒三詠。</p><p class="ql-block">?</p><p class="ql-block">7. 陳毅《幽蘭》(五絕)</p><p class="ql-block">幽蘭在山谷,本自無(wú)人識(shí)。只為馨香重,求者遍山隅。</p><p class="ql-block">點(diǎn)評(píng):幽蘭隱谷不靠張揚(yáng),憑品德受人敬重,詠君子之德 。</p><p class="ql-block">?</p><p class="ql-block">8. 葉劍英《詠竹》(七絕)</p><p class="ql-block">彩筆凌云畫溢思,虛心勁節(jié)是吾師。</p><p class="ql-block">人生貴有胸中竹,經(jīng)得艱難考驗(yàn)時(shí)。</p><p class="ql-block">點(diǎn)評(píng):竹含虛心勁節(jié),借竹喻修身做人準(zhǔn)則。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">二、文壇名家舊體詠物(12首,魯迅、鄧拓、郭沫若、董必武等)</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">9. 魯迅《蓮蓬人》(七律·詠荷)</p><p class="ql-block">芰裳荇帶處仙鄉(xiāng),風(fēng)定猶聞碧玉香。</p><p class="ql-block">鷺影不來(lái)秋瑟瑟,葦花伴宿露瀼瀼。</p><p class="ql-block">掃除膩粉呈風(fēng)骨,褪卻紅衣學(xué)淡妝。</p><p class="ql-block">好向濂溪稱凈植,莫隨殘葉墮寒塘。</p><p class="ql-block">點(diǎn)評(píng):蓮蓬褪去浮華、素潔立身,借荷自守高潔風(fēng)骨 。</p><p class="ql-block">?</p><p class="ql-block">10. 魯迅《送O.E.君攜蘭歸國(guó)》(七律·詠蘭)</p><p class="ql-block">椒焚桂折佳人老,獨(dú)托幽巖展素心。</p><p class="ql-block">豈惜芳馨遺遠(yuǎn)者,故鄉(xiāng)如醉有荊榛。</p><p class="ql-block">點(diǎn)評(píng):幽蘭身處亂世,喻正直之士在濁世堅(jiān)守本心。</p><p class="ql-block">?</p><p class="ql-block">11. 鄧拓《詠梅》(七絕)</p><p class="ql-block">剪取東風(fēng)第一枝,半簾疏影坐題詩(shī)。</p><p class="ql-block">不須脂粉添顏色,笑看蒼蠅凍死時(shí)。</p><p class="ql-block">點(diǎn)評(píng):梅花清雅脫俗,以蒼蠅喻奸佞,對(duì)比鮮明。</p><p class="ql-block">?</p><p class="ql-block">12. 鄧拓《詠蘭》(七絕)</p><p class="ql-block">天涯何必訂同心,一卷離騷到處吟。</p><p class="ql-block">行看江南春草綠,莫愁空谷少知音。</p><p class="ql-block">點(diǎn)評(píng):空谷幽蘭,懷屈原風(fēng)骨,不求世人刻意相知。</p><p class="ql-block">?</p><p class="ql-block">13. 鄧拓《詠竹》(七絕)</p><p class="ql-block">階前老老蒼蒼竹,卻喜長(zhǎng)年衍萬(wàn)竿。</p><p class="ql-block">最是虛心留勁節(jié),久經(jīng)風(fēng)雨不知寒。</p><p class="ql-block">點(diǎn)評(píng):竹以虛心勁節(jié)歷經(jīng)風(fēng)雨,傳統(tǒng)詠竹精神延續(xù)現(xiàn)代。</p><p class="ql-block">?</p><p class="ql-block">14. 鄧拓《詠菊》(七絕)</p><p class="ql-block">小樓昨夜送東風(fēng),今日霜華似尚濃。</p><p class="ql-block">喜見丹青青點(diǎn)染,此中清興有誰(shuí)同。</p><p class="ql-block">點(diǎn)評(píng):秋菊耐霜,寄寓安貧守雅的文人志趣。</p><p class="ql-block">?</p><p class="ql-block">15. 鄧拓《詠牡丹》(七絕)</p><p class="ql-block">愧作洛陽(yáng)富貴花,且留春色繪年華。</p><p class="ql-block">斟來(lái)一撮胭脂水,漫向西山寫晚霞。</p><p class="ql-block">點(diǎn)評(píng):摒棄牡丹富貴俗意,淡泊從容,立意出新。</p><p class="ql-block">?</p><p class="ql-block">16. 董必武《題竹》(七絕)</p><p class="ql-block">竹葉青青不肯黃,枝條楚楚耐嚴(yán)霜。</p><p class="ql-block">昭蘇萬(wàn)物春風(fēng)里,更有筍尖出土忙。</p><p class="ql-block">點(diǎn)評(píng):翠竹耐寒、新筍勃發(fā),贊美生生不息的生命力。</p><p class="ql-block">?</p><p class="ql-block">17. 郭沫若《卜算子·詠梅》(和毛主席原韻)</p><p class="ql-block">曩見梅花愁,今見梅花笑。本有東風(fēng)孕滿懷,春伴梅花到。</p><p class="ql-block">風(fēng)雨任瘋狂,冰雪隨驕傲。萬(wàn)紫千紅結(jié)隊(duì)來(lái),遍地吹軍號(hào)。</p><p class="ql-block">點(diǎn)評(píng):步原韻詠梅,寫時(shí)代春回、萬(wàn)物新生。</p><p class="ql-block">?</p><p class="ql-block">18. 陶鑄《詠松》(七絕)</p><p class="ql-block">虬枝挺立傲霜風(fēng),歷盡嚴(yán)冬色更濃。</p><p class="ql-block">縱使冰封千里雪,根深巖隙自從容。</p><p class="ql-block">點(diǎn)評(píng):蒼松扎根巖石,不畏冰雪,喻革命者堅(jiān)韌品格 。</p><p class="ql-block">?</p><p class="ql-block">19. 柳亞子《詠白菊》(七絕)</p><p class="ql-block">素心冷艷絕塵埃,不逐春風(fēng)逐九垓。</p><p class="ql-block">歷盡寒霜顏色好,清香漫向碧空開。</p><p class="ql-block">點(diǎn)評(píng):白菊棄浮華、傲寒霜,文人守志寫照。</p><p class="ql-block">?</p><p class="ql-block">20. 郁達(dá)夫《詠榴花》(七絕)</p><p class="ql-block">五月榴花照眼明,丹心一片向陽(yáng)生。</p><p class="ql-block">縱然零落階前土,猶抱鮮紅不負(fù)情。</p><p class="ql-block">點(diǎn)評(píng):榴花赤心向陽(yáng),落花不改本色,托物明心。</p><p class="ql-block"> </p><p class="ql-block">課堂分類板</p>