<h3><br></h3><div>自畫像</div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>一個中年農(nóng)夫,</div><div><br></div><div>有點悲天,</div><div><br></div><div>有點憫人!</div><div><br></div><div>有點徘徊不安有點舉棋不定!</div><div><br></div><div>世事萬物他心也常做葬花吟!</div><div><br></div><div>將一份忠誠付與友情!</div><div><br></div><div>將無關(guān)痛癢攏上自身!</div><div><br></div><div>雖然付出與回報不同等,</div><div><br></div><div>仍是樂此不疲奉獻(xiàn)初心!</div><div><br></div><div>人倒是勤快人,</div><div><br></div><div>只是至今還寒貧!</div><div><br></div><div>努力也從未停,</div><div><br></div><div>茫然失措錢途難辨明!</div><div><br></div><div>所以,</div><div><br></div><div>靜心凝神!</div><div><br></div><div>做個鬧事修行的閑散真人!</div> <h3> 流光剪影</h3><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>翻開斑濁的閱歷,時光,已在不經(jīng)意間逝去了整整四十年!滑到了青春的邊沿……</div><div><br></div><div><br></div><div>時光輪回,流年怎可倒轉(zhuǎn)?半生滄桑史,一笑淪苦言。</div><div><br></div><div><br></div><div>暈開兒時的美幻,畫面仍在記憶里打轉(zhuǎn);那些曾經(jīng)真摯樸實的念言,都斷送在了那一季的柳岸花前……</div><div><br></div><div><br></div><div>四十余年,人生又能有幾個四十年?扳開手指挨個再梳理一遍,整整四十個365天!至今昔,一路步履蹣跚,何其艱難!</div><div><br></div><div><br></div><div>難過,平常過,快樂過;我選擇了做個中庸者,因為平常才沒有高低的顛覆,因為平常才能讓人安心。</div><div><br></div><div><br></div><div>隨著時光的澄澈,安享每一刻云開霧散的安樂。</div> <h3>穿越屏障</h3><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>一個被楚風(fēng)漢韻,唐詩宋詞滋養(yǎng)的民族,</div><div><br></div><div>居然不再熱愛任何新鮮的詩句。</div><div><br></div><div>那被遺忘已久的韻律,</div><div><br></div><div>不知何時才能重新被吟誦?</div><div><br></div><div>早已被現(xiàn)代文明之迷霧籠罩,</div><div><br></div><div>而丟失了詩性的國人們,可羞不?</div><div><br></div><div><br></div><div>詩句被遺忘風(fēng)中倒還不算是最可悲的,</div><div><br></div><div>一旦詩中的精神也同時被塵埃般……</div><div><br></div><div>掃進(jìn)歷史的垃圾堆封埋……</div><div><br></div><div>那才是最令人扼腕嘆息的!</div><div><br></div><div><br></div><div>期待著,</div><div><br></div><div>喧嘩的物欲過后……</div><div><br></div><div>變得過分現(xiàn)實的子民們,</div><div><br></div><div>能早日重拾祖先那千年血脈傳承的浪漫,</div><div><br></div><div>靜心吟誦那充滿詩意與空靈律動的美章,</div><div><br></div><div>無限虔誠敬仰將這千年古韻傳與后世萬代!</div> <h3>靜心</h3><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>過眼云煙往事堆,想來一度幾消頹。</div><div><br></div><div><br></div><div>蓮心怎解愁滋味,槐夢堪斟寂寞杯。</div><div><br></div><div><br></div><div>恐是情懷芳序逝,長教箏曲戀人追。</div><div><br></div><div><br></div><div>紅塵聊且無聲雨,濕了流光白發(fā)催。</div> <h3>鷓鴣天,農(nóng)民工</h3><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>幾畝薄田難度日,放下鋤鎬上廣深。獨往他鄉(xiāng)嘗疾苦,可憐老幼成留守。</div><div><br></div><div><br></div><div>熬酷暑,抗嚴(yán)寒。風(fēng)餐隨宿斗蚊蟲!新城汗砌千樓起,何日我房不懼風(fēng)?</div> <h3> 悸動的心</h3><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>當(dāng)一首詩,像男人的睪丸一樣萎縮時</div><div><br></div><div>它只配去做太監(jiān)</div><div><br></div><div>提醒那些</div><div><br></div><div>與男人同樣性冷淡的語綴、詞根</div><div><br></div><div>當(dāng)年的風(fēng)流做派早已蕩然無存</div><div><br></div><div>恐懼生命之源</div><div><br></div><div>青春,只留下遺憾</div><div><br></div><div>“別再掙扎了,這些年在衰老的時鐘上行走</div><div><br></div><div>身子是燙的,心是冷的!”</div><div><br></div><div> 等過彪悍的白馬越黃河而來</div><div><br></div><div>等過絕望的火焰把孤獨化燼</div><div><br></div><div>等過孵出的思念飛躍南山海</div><div><br></div><div>等過沉淪的孤月把黑夜點燃</div><div><br></div><div>但更多的時候,會把自己瑟縮成一支蠟燭</div><div><br></div><div>無聲地垂淚</div><div><br></div><div>一首詩,不是命根子</div><div><br></div><div>還是去找一個有陽光的水岸城</div><div><br></div><div>把心放下</div><div><br></div><div>讓寂寞安插在一團(tuán)酒氣里</div><div><br></div><div>無論是泛濫醉,還是失聯(lián),都會霸氣重現(xiàn)……</div><div><br></div><div> </div> <h3>工地上的浮萍</h3><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>我們每天頂著晨輝,起得比太陽還早。</div><div><br></div><div>到了夜晚,</div><div><br></div><div>邀一輪明月,成三人對影,</div><div><br></div><div>當(dāng)然,不是舉杯。</div><div><br></div><div>舉的是鋼管、或是鋼筋、或是一把扳手?;蚴且话汛u刀…………</div><div><br></div><div>曾有同事戲謔,</div><div><br></div><div>在工地:連蚊子都只有公的。</div><div><br></div><div>我灑然一笑, </div><div><br></div><div>到如今,</div><div><br></div><div>在工地上摸爬滾打了多年的我,早已習(xí)慣。</div><div><br></div><div>偶爾,得了空到市集逛逛,</div><div><br></div><div>首先瞟的定然是路邊的美女們。</div><div><br></div><div>工地上那來自四面八方的風(fēng)中,</div><div><br></div><div>飄著幾許汗水、幾縷泥沙的清香。</div><div><br></div><div>當(dāng)完成了一段工程,</div><div><br></div><div>我們又匆匆背起了行囊,</div><div><br></div><div>準(zhǔn)備從一個工地撤離至另一個工地,</div><div><br></div><div>定要不舍回頭望一眼,</div><div><br></div><div>身后的樓宇大廈,</div><div><br></div><div>再大步向前。 </div><div><br></div><div>“辛苦了建筑人,辛苦了我的民工兄弟們”。</div> <h3>詩和遠(yuǎn)方</h3><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>年輕頑皮的風(fēng)吹醒了春天</div><div><br></div><div>池塘里的綠草有節(jié)奏地擺動</div><div><br></div><div>魚兒在吐故納新</div><div><br></div><div>花兒羞澀地睜開了眼</div><div><br></div><div>詩人用大海一樣的心胸</div><div><br></div><div>記錄著春天里的故事</div><div><br></div><div>夜晚,夏天里的水塘是輕松閑適的</div><div><br></div><div>鼓鼓的青蛙聲音</div><div><br></div><div>嗡嗡的蚊子聲音</div><div><br></div><div>螢火蟲和天上的星星總是在誘惑童年</div><div><br></div><div>眨眼是他們唯一的較量</div><div><br></div><div>鳥語蟬鳴,蓮動魚躍</div><div><br></div><div>騷動的季節(jié),詩人們用文字在暗野里吟誦</div><div><br></div><div>秋天到了,稻子的香味彌漫在空氣中</div><div><br></div><div>石板小橋?qū)⒘魉畨旱纳拇?lt;/div><div><br></div><div>藍(lán)色的天空如約而至送來了明凈</div><div><br></div><div>此刻,詩人的心和天空一樣漾動著清澈的純</div><div><br></div><div>靜靜地收獲著秋天的豐碩果實</div><div><br></div><div>面對著烹茶的紅泥小火爐</div><div><br></div><div>感受雪花從天而落后細(xì)微的羽毛聲</div><div><br></div><div>冬天總有神秘的不俗客人光臨</div><div><br></div><div>能飲一杯無?不要拘謹(jǐn)臉紅耳赤</div><div><br></div><div>這是個大碗喝酒大塊吃肉的季節(jié)</div><div><br></div><div>注定還有朗朗的牛逼朗朗的吟詩作賦</div><div><br></div><div>冰封的河面在遙遠(yuǎn)的遠(yuǎn)處,遠(yuǎn)處</div><div><br></div><div>響起了踏雪的聲音</div><div><br></div><div>聽,誰在醞釀春天</div><div><br></div><div>不甘寂寞的網(wǎng)開始了早早的捕魚</div><div><br></div><div>詩和遠(yuǎn)方在平平仄仄仄仄平平中</div><div><br></div><div>成熟和風(fēng)韻在下一個春天來臨</div><div><br></div><div>哈哈哈,大笑三聲</div><div><br></div><div>扯兩嗓子,吼幾句</div><div><br></div><div>安靜的微閉雙眼僅僅一分鐘</div><div><br></div><div>睜開你的慧眼吧</div><div><br></div><div>寫詩的筆和寫詩的人不能茍且</div> <h3>奈何</h3><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>說為掙錢就掙錢</div><div><br></div><div>不掙兩錢誰情愿</div><div><br></div><div>富家的美墅頂著天</div><div><br></div><div>富家的轎車豪門里鉆</div><div><br></div><div>說不看錢不看錢</div><div><br></div><div>堂堂正正男子漢</div><div><br></div><div>不義之財不沾邊</div><div><br></div><div>不被糊弄不受騙</div><div><br></div><div>張張鈔票是血汗</div><div><br></div><div>日積月累天天攢</div><div><br></div><div>打工的媳婦出門的漢</div><div><br></div><div>望守的孩兒淚滿眼</div><div><br></div><div>無語對天一個勁的盼</div><div><br></div><div>…………</div> <h3>泥水匠</h3><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>我就是一個泥瓦匠</div><div><br></div><div>一個地道的泥瓦匠</div><div><br></div><div>滿臉胡須 </div><div><br></div><div>一身塵土</div><div><br></div><div>卷起褲腿 </div><div><br></div><div>叼著煙卷</div><div><br></div><div>走在滿地磚頭的路上</div> <h3><br></h3><div>迷茫</div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>窗外鳴蟬亂鼓噪</div><div><br></div><div>舍中把盞心生悲</div><div><br></div><div>不知今夜因何醉</div><div><br></div><div>莫問明朝醒為誰</div><div><br></div><div><br></div><div>民工路上迷茫思</div><div><br></div><div>苦辣酸甜汗水滋</div><div><br></div><div>伯樂隱身無跡覓</div><div><br></div><div>唯將胸臆寄詞詩</div><div><br></div><div><br></div><div>赤腳入泥苦搬磚</div><div><br></div><div>稀里糊涂又一年</div><div><br></div><div>歲月不知民工苦</div><div><br></div><div>擼起袖子命換錢</div> <h3>自嘲</h3><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>癡情詩賦不知愁</div><div><br></div><div>無妄無嗔無索求</div><div><br></div><div>一把瓦刀背天涯</div><div><br></div><div>三杯濁酒載輕舟</div><div><br></div><div>梅開靜望寒窗月</div><div><br></div><div>菊盛狂吟大漠秋</div><div><br></div><div>碧水春江東去遠(yuǎn)</div><div><br></div><div>天高地闊自風(fēng)流</div> <h3> 功臣</h3><div><br></div><div><br></div><div> 一排簡陋的房子 </div><div><br></div><div> 在深秋的夜里 </div><div><br></div><div> 悄悄地建起來了 </div><div><br></div><div> 墻壁的縫隙間 </div><div><br></div><div> 隱藏了多少月光 </div><div><br></div><div> </div><div><br></div><div> 房子的側(cè)面 </div><div><br></div><div> 幾堆細(xì)碎的磚礫 </div><div><br></div><div> 零散地躺著 </div><div><br></div><div> 像是被人們 </div><div><br></div><div> 隨意丟棄的時光 </div><div><br></div><div> </div><div><br></div><div> </div><div><br></div><div><br></div><div> 傍晚時分 </div><div><br></div><div> 幾個建筑工人 </div><div><br></div><div> 告別了白日里的忙碌 </div><div><br></div><div> 圍坐在一起 </div><div><br></div><div> 喝酒閑聊 </div><div><br></div><div> 把貧困和勞累 </div><div><br></div><div> 統(tǒng)統(tǒng)砌進(jìn)磚縫里吧 </div><div><br></div><div> </div><div><br></div><div> 清風(fēng)明月 </div><div><br></div><div> 把酒言歡 </div><div><br></div><div> 有沒有情調(diào)的生活 </div><div><br></div><div> 都是生活 </div><div><br></div><div> </div><div><br></div><div> </div><div><br></div><div><br></div><div> 高樓大廈 </div><div><br></div><div> 在人們的期盼中 </div><div><br></div><div> 矗立了起來 </div><div><br></div><div> 建筑工人都已離去 </div><div><br></div><div> 就像他們從未來過一樣 </div><div><br></div><div> 也沒有人會記得 </div><div><br></div><div> 他們的名字 </div><div><br></div><div> </div><div><br></div><div> 大樓建成后 </div><div><br></div><div> 小房子悄悄地被拆了 </div><div><br></div><div> 不露一絲痕跡 </div><div><br></div><div> 就像孩子長大以后 </div><div><br></div><div> 年邁的雙親便會老去</div> <h3>惆悵夜</h3><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>夜已深,月西沉。</div><div><br></div><div>風(fēng)瑟瑟,昏無燈。</div><div><br></div><div>披衣捧茶獨信步,</div><div><br></div><div>身在陌城難安神。</div><div><br></div><div>思鄉(xiāng)長望天涯路,</div><div><br></div><div>心寂影孤淚沾枕。</div><div><br></div><div>粵地雖繁家夢多,</div><div><br></div><div>身心猶焦?fàn)抗世铩?lt;/div><div><br></div><div>望空懷想悵然事,</div><div><br></div><div>淚目濕衣對星語。</div><div><br></div><div>吾心有藏舊情友,</div><div><br></div><div>亦埋鐘意賢嬌娥。</div><div><br></div><div>時隔流年今安在?</div><div><br></div><div>此刻伴誰享溫存?</div><div><br></div><div>道是有緣卻少份,</div><div><br></div><div>道是落花水絕情。</div><div><br></div><div>人生苦短須盡歡,</div><div><br></div><div>多少情愛空余恨?</div><div><br></div><div>青蔥少年今大叔,</div><div><br></div><div>雙肩擔(dān)責(zé)糊家口。</div><div><br></div><div>手中老繭述歷經(jīng),</div><div><br></div><div>磚山沙海葬理想,</div><div><br></div><div>瓦刀翻飛廢青春!</div><div><br></div><div>卑微幸福付風(fēng)雨,</div><div><br></div><div>近善遠(yuǎn)惡教兒身。</div><div><br></div><div>期望小輩自奮力,</div><div><br></div><div>勿使如我賤蹉跎。</div><div><br></div><div>…………</div> <h3>我害怕夜的黑</h3><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div> </div><div><br></div><div>回到家鄉(xiāng),依然失眠,一如婆娘們的性冷淡</div><div><br></div><div>還有包裹深夜的風(fēng),和這個鄉(xiāng)野的寂靜</div><div><br></div><div>借助酒力</div><div><br></div><div>今夜,我再次告訴我自己</div><div><br></div><div>加油!別太他媽的慫…</div><div><br></div><div> </div><div><br></div><div>我愈發(fā)憔悴</div><div><br></div><div>連喝西北風(fēng)的力氣都沒了,身邊有一只母老虎</div><div><br></div><div>但我不想成為紙老虎</div><div><br></div><div>昨天的虛偽</div><div><br></div><div>我有足夠的理由相信</div><div><br></div><div> </div><div><br></div><div>因為我的思想已然生銹</div><div><br></div><div>我的骨骼早已疏松</div><div><br></div><div>和蒼蠅一起趕路</div><div><br></div><div>我放不下長久的憂郁</div><div><br></div><div>我想罵人</div><div><br></div><div>想跟夢中情人打架</div><div><br></div><div>當(dāng)我舉起空酒瓶時</div><div><br></div><div>竟然</div><div><br></div><div>恐懼得要死</div><div><br></div><div> </div><div><br></div><div>誰懦弱</div><div><br></div><div>誰愚蠢</div><div><br></div><div>誰的心智為零</div><div><br></div><div>在煎熬中</div><div><br></div><div>我要拼搏進(jìn)取</div><div><br></div><div>就再不會害怕夜的黑</div><div><br></div><div>和帶給我的這些意象</div><div><br></div><div> </div> <h3>詩,酒,女人!</h3><h3><br></h3><h3><br></h3><h3>今年的明月,是從一首唐詩中</h3><div>升起的,比前年的圓</div><div>比去年的亮,掛在一棵桂樹下</div><div>像一盞玉做的白燈籠</div><div>清暉里盡是桂花的香</div><div>今夜天空明凈無云,只有這盞燈</div><div>李白帶著汪倫、杜甫、岑參</div><div>王維和孟郊,專程趕到荊州</div><div>和我赴會,我們不談世事</div><div>只談詩酒和女人</div><div>這里離長安很遠(yuǎn),離長江卻很近</div><div>我們把紅塵中的一切</div><div>煩惱事、舊事、傷心事</div><div>都統(tǒng)統(tǒng)地拋進(jìn)流水中</div><div>讓浪花帶走</div><div>剛才魏文龍從湘江打來電話</div><div>反復(fù)說:有個妹子約哥去襄陽,有個妹子約哥去武昌……</div> <h3>空無永恒</h3><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>炊煙走了</div><div><br></div><div>去了藍(lán)藍(lán)的天空</div><div><br></div><div>晨霧走了</div><div><br></div><div>去了藍(lán)天的白云</div><div><br></div><div>我走了</div><div><br></div><div>來到廣深</div><div><br></div><div>只為吹糠見米的遠(yuǎn)方</div><div><br></div><div>看不見</div><div><br></div><div>背影去了天邊</div><div><br></div><div>卻看得見大海去了天際</div><div><br></div><div>我去砌墻</div><div><br></div><div>茶還在那等著</div><div><br></div><div>我去搬磚</div><div><br></div><div>酒杯還在那空著</div><div><br></div><div>我們都不會忘記</div><div><br></div><div>等一個</div><div><br></div><div>最又遠(yuǎn)、又近的星星</div><div><br></div><div>干一杯燒酒</div><div><br></div><div>叫一聲兄弟</div><div><br></div><div>再干一杯酒</div><div><br></div><div>今世的知己不醉</div><div><br></div><div>空空的、空蕩蕩</div><div><br></div><div>無論</div><div><br></div><div>你在哪里</div><div><br></div><div>你、我都是今生今世的鐵兄弟……</div> <h3>頑石</h3><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>窮農(nóng)苦子愚蠻力</div><div><br></div><div>只識辛勞汗換錢</div><div><br></div><div>遍嘗人生酸辣苦</div><div><br></div><div>無欲則剛自樂安</div> <h3>蓄發(fā)歌</h3><div><br></div><div><br></div><div>待我蓄發(fā)及肩,邀伊人觀之,可好?</div><div><br></div><div><br></div><div>此身君子意逍遙,怎奈英雄竟蒼莽。</div><div><br></div><div><br></div><div>鏡明透年華,守真白頭老。 扙劍默聽奔雷吼,長槍獨歇空壕。</div><div><br></div><div><br></div><div>醉臥沙場君莫笑,一夜催白鬢角。江湖歸來客,歲月靜美蓄發(fā)俏。</div> <h3> 進(jìn)取</h3><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>人生都曉步步艱,坎坷崎嶇兩步顛。</div><div><br></div><div><br></div><div>足踩碎石披荊棘,錚錚鐵骨不畏難。</div><div><br></div><div><br></div><div>最恐消極鎖愁眉,薄衣哪擋夜雨寒。</div><div><br></div><div><br></div><div> 抬頭還有幾萬里,不知何處住神仙。</div><div><br></div><div><br></div><div> 提鞋再添一程力,擰腰揮臂向蒼天。</div><div><br></div><div><br></div><div> 青藤浸透手中血,不懼前路寫一篇。</div> <h3>自勉</h3><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>手握磚刀砍砍砸砸</div><div><br></div><div>泥桶里攪灰又翻沙</div><div><br></div><div>一把尺子量過了故鄉(xiāng)的遠(yuǎn)程</div><div><br></div><div>一雙工鞋把多少高樓踩踏</div><div><br></div><div>從無到有</div><div><br></div><div>從圖紙終成大廈</div><div><br></div><div>從南到北攀援了多少腳手架</div><div><br></div><div>天大地大城市越建越大</div><div><br></div><div>你家他家打工背井離家</div><div><br></div><div>背井離家怎不想家</div><div><br></div><div>想家不能回 望鄉(xiāng)淚雨灑</div><div><br></div><div>想爹又想娘 孩兒在長大</div><div><br></div><div>長大要錢學(xué)文化</div><div><br></div><div>生在百姓家 </div><div><br></div><div>草根草民走天涯</div><div><br></div><div>沒白沒黑汗水灑</div><div><br></div><div>掙個小錢為養(yǎng)家</div><div><br></div><div>滿腹詩書閑中寫</div><div><br></div><div>忘卻苦累生心花</div> <h3> </h3><div>漢子</div><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>風(fēng)扇的吹拂吹不干我身上的汗?jié)?lt;/div><div><br></div><div><br></div><div>每一寸皮膚都在滾燙</div><div><br></div><div><br></div><div>毛孔敞開任汗水肆意流淌</div><div><br></div><div><br></div><div>暑氣侵?jǐn)_撩撥我的意志</div><div><br></div><div><br></div><div>不停分秒</div><div><br></div><div><br></div><div>我是鐵打的漢子</div><div><br></div><div><br></div><div>即使施以我更沉重</div><div><br></div><div><br></div><div>依然無所畏懼坦然適從</div><div><br></div><div><br></div><div>此時我還要歌唱</div><div><br></div><div><br></div><div>讓我的硬汽化作一壇濃水</div><div><br></div><div><br></div><div>字斟句酌的壓抑止不住內(nèi)心的焦躁</div><div><br></div><div><br></div><div>俯首蠻力舞動青筋暴突的臂膀</div><div><br></div><div><br></div><div>瀟灑甩飛汗珠</div><div><br></div><div><br></div><div>默思著那份薪金</div><div><br></div><div><br></div><div>染下彷徨的怒憤</div><div><br></div><div><br></div><div>方言和普通話的世界</div><div><br></div><div><br></div><div>隔閡著陰陽陌離</div><div><br></div><div><br></div><div>默然頂替?zhèn)窝b的真實貌容</div><div><br></div><div><br></div><div>煎熬自己的使命</div><div><br></div><div><br></div><div>騰飛一片熾熱與冰涼</div><div><br></div><div><br></div><div>腳踏兩個世界之境</div><div><br></div><div><br></div><div>一個翱天 一個踩地</div><div><br></div><div><br></div><div>或許</div><div><br></div><div><br></div><div>十年又十年的堅韌不是那把尚方寶劍</div><div><br></div><div><br></div><div>但是</div><div><br></div><div><br></div><div>不祈求老天眷戀</div><div><br></div><div><br></div><div>也不去疲弱的樣子博取何人憐憫</div><div><br></div><div><br></div><div>掙扎下命脈</div><div><br></div><div><br></div><div>進(jìn)化另一種細(xì)胞!</div><div><br></div><div><br></div><div>我的私屬細(xì)胞!</div><div><br></div><div><br></div><div> </div> <h3>無奈</h3><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>混凝土攪拌凝固了磚</div><div><br></div><div>左一鏟又一砍墻起一條線</div><div><br></div><div>平地上扎根高樓夢</div><div><br></div><div>一層層高樓一重重天</div><div><br></div><div>酷暑與寒露里揮灑勞累的汗</div><div><br></div><div>人生但有一線路</div><div><br></div><div>誰愿長入打工門</div> <h3>淡然</h3><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>莫道砌工耐苦辛</div><div><br></div><div>萬般惆悵對晨昏</div><div><br></div><div>我今喜作民工頌</div><div><br></div><div>重筆濃墨贈勤君</div> <h3>順其自然</h3><h3><br></h3><h3><br></h3><h3>人生有很多美麗,</h3><div>只是我們不斷的錯過;</div><div>歲月有很多沉香,</div><div>只是我們不懂收藏。</div><div>風(fēng)起的時候,</div><div>便會有暗香盈袖;</div><div>雨落的時候,</div><div>便會有真情溢出;</div><div>寒冷的日子總會有陽光溫暖;</div><div>有愛的地方就會有花香縈繞。</div><div>生活,無需復(fù)雜,只要簡單就夠了;</div><div>人生,無需繁華,只需平淡就夠了,</div><div>人生,山一程,水一程,沒有誰能挽留住,</div><div>暮春的落花;也沒有誰會懂得,</div><div>一抹斜陽,會為誰流連,</div><div>珍惜緣分,懂得隨遇而安。</div><div>用微笑的韻律伴隨每一個春夏秋冬;</div><div>用淡然的情懷走過每一個月缺月圓,</div><div>落紅盡處,</div><div>不求絢爛至極的繁華,</div><div>但求一份恬淡清寧,</div><div>心中的風(fēng)景,才是人生最絢的那抹濃彩!</div> <h3>小休</h3><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>昨日驕陽霸道,</div><div><br></div><div>今日卻暴雨如傾盆狀,</div><div><br></div><div>且伴有狂風(fēng)怒吼……</div><div><br></div><div>工地的爺們兒,</div><div><br></div><div>三三兩兩聚坐一起,</div><div><br></div><div>有一搭沒一搭的聊著。</div><div><br></div><div>不停敲打鐵皮棚頂?shù)挠曜ⅲ?lt;/div><div><br></div><div>噼里啪啦掩蓋了話語聲,</div><div><br></div><div>老李:“剛才你在說什么”……</div><div><br></div><div>老張:“要不等下午飯就在我這吃了”……</div><div><br></div><div>八塊一瓶的紅星二鍋頭也不錯……</div><div><br></div><div>對于生活,</div><div><br></div><div>我們的想法簡單而又無奈!</div><div><br></div><div>把每一塊磚砌好,</div><div><br></div><div>拿到自己用汗水換來的薪酬!</div><div><br></div><div>今年完,</div><div><br></div><div>明年相約再戰(zhàn)否?</div> <h3>城無可戀,歸鄉(xiāng)</h3><div><br></div><div><br></div><div><br></div><div>倦辭惠州歸楚州</div><div><br></div><div>兩地相遙叁千程</div><div><br></div><div>陌池淤深困東虎</div><div><br></div><div>疲軀難展負(fù)半生</div><div><br></div><div>高堂翹首盼榮錦</div><div><br></div><div>他土臭銅炊糜塵</div><div><br></div><div>月是故鄉(xiāng)圓且明</div><div><br></div><div>可否早歸葉落根</div>