<h3> 時至冬日,每望蕭瑟不似往日的繁華,索居而自全。填幾闋寒梅意境或取自高啟的梅花九首或有關梅花的一個故事。雖不及古人的九雅但尋幽、聽曲、蒔花、品茗、賞雪、侯月也平靜安然。圖為雪的九種別稱,再配上梅花的清婉,頗有“梅須遜雪三分白,雪卻輸梅一段香”的味道。若有友來訪,是否還記得久別的問候“寒梅著花未”。</h3> <p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(1, 1, 1);">臨江仙(一)</span></p><p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(1, 1, 1);">別有清幽生冷處,一痕素影初裁。</span></p><p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(1, 1, 1);">天真元自出瑤臺。</span></p><p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(1, 1, 1);">冰心凝玉魄,白雪沁香腮。</span></p><p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(1, 1, 1);">最是多情明月照,為誰傾訴柔懷。</span></p><p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(1, 1, 1);">東風到了謝塵埃。</span></p><p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(1, 1, 1);">相知高士臥,回首美人來。</span></p><p><br></p><p><br></p><p><br></p><p><br></p><p>未成曲調(diào)先有情,一闋詞一首曲子醞釀的感情填者自知彈者先醉。烏金小案前似有梅綻放,月下聽竹笛曲“風月本無常”,前奏似為赴紅塵一場約定,不遠萬里踏水而來。香中別有韻,清極不知寒。又何只嘆:朔風如解意,容易莫摧殘。</p> <p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(1, 1, 1);">臨江仙(二)</span></p><p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(1, 1, 1);">問竹平生知意否,小梅夢也深深。</span></p><p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(1, 1, 1);">一溪煙雨結蘭襟。</span></p><p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(1, 1, 1);">飛鴻曾幾度,橫笛在如今。</span></p><p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(1, 1, 1);">莫道柔懷風漫掃,繽紛探得春心。</span></p><p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(1, 1, 1);">暗香依自繞青衿。</span></p><p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(1, 1, 1);">真真無所擬,相憶到如今。</span></p><p><br></p><p><br></p><p>夜深燈下,讀《小窗幽記》:“竹風一陣,飄飏茶灶疏煙;梅月半灣,掩映書窗殘雪”,此刻窗外飄雪,映景抒情情意綿綿。上下兩結均用到“如今”無論昨時還是今時,時光都不曾停留,昨時變成今日之思,今日便成明日之憶。不在乎字詞的斟酌與否,喜歡就這么用了。</p> <p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(1, 1, 1);">臨江仙(三)</span></p><p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(1, 1, 1);">閑步山莊驚客夢,心頭掠過繁華。</span></p><p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(1, 1, 1);">未曾識面水云賒。</span></p><p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(1, 1, 1);">庭前穿小徑,畫里現(xiàn)梅花。</span></p><p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(1, 1, 1);">何故無聲長久看,蕊含一點朱砂。</span></p><p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(1, 1, 1);">煙霞依舊在天涯。</span></p><p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(1, 1, 1);">斜陽還記否,往事托梅花。</span></p><p><br></p> <h3>淘寶一隅,有名為“落梅山莊”頗得意境,常去瀏覽一番,其物件精致典雅、古韻悠然,圖一二暗香疏影的梅花銀鐲和鑲有祖母綠寶石的耳釘,仿佛前生故事?!捌缴畋》夂蛟福概c梅花過一生”、“無補時艱深愧我,一腔心事托梅花”清代名臣彭玉麟和梅姑的一段愛情往事,彭玉麟一生畫了上萬幅梅花圖,他在每幅梅花圖都題上以梅花寄情的詠梅詩。而我如今紅塵外看一場幽夢同誰訴,別有閑情賦詞中。</h3> <p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(1, 1, 1);">臨江仙(四)</span></p><p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(1, 1, 1);">一半詞填誰解意,和梅兩個孤單。</span></p><p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(1, 1, 1);">懸知寂寞九霄天。</span></p><p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(1, 1, 1);">素塵從此過,飄在小眉間。</span></p><p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(1, 1, 1);">恁是清寒愁不管,問梅怎就無端。</span></p><p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(1, 1, 1);">思量一半又重刪。</span></p><p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(1, 1, 1);">欲停還落筆,字字總相關。</span></p><p><br></p><p>花開的時候遇見自己,不說其美麗,只是想無限心間事說于故人知。有如黃圖珌寫荷,不描其形,不畫其魂,甚至不抒胸臆,只說“設小席于其間,知己團坐,按紅牙,品紫簫,歌自制詞,盡醉花間”。</p> <p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(1, 1, 1);">臨江仙(五)</span></p><p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(1, 1, 1);">我念梅花花念我,幽生幾許溫存。</span></p><p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(1, 1, 1);">玉容重見恁清純。</span></p><p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(1, 1, 1);">分明花可可,慣是雪精神。</span></p><p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(1, 1, 1);">冰素銷沉成舊事,東風拂過離痕。</span></p><p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(1, 1, 1);">一簾煙影舞香魂。</span></p><p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(1, 1, 1);">纖姿斜照水,無語對黃昏。</span></p><p><br></p> <h3>歲初有秦淮桑小友拍的梅花,想起去年時所作七絕,“一色遙開倚月臺,孤單亦不始為材。繁華更有卿來賦,守歲偏逢初歲開。”真是應了景。人生自是有情癡,此恨不關風與月。于寒冬時節(jié)獨自開放,這一世只完成自己,愿得到的都喜歡,失去的都釋然。微笑向暖,不憂不懼!</h3> <p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(1, 1, 1);">臨江仙(六)</span></p><p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(1, 1, 1);">為問羅浮清夢短,因風欠了柔情。</span></p><p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(1, 1, 1);">幽期獨自嘆伶仃。</span></p><p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(1, 1, 1);">夜來霜雪重,念月月無憑。</span></p><p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(1, 1, 1);">誰道薄涼天色染,偏偏誰又心傾。</span></p><p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(1, 1, 1);">雙花可共說娉婷。</span></p><p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(1, 1, 1);">卿卿如解意,待與故人聽。</span></p><p><br></p> <h3>冬天那么冷,指尖那么涼,只有回憶那么暖,詩詞是前生今世不變的調(diào)味劑。姜夔一生癡愛梅,源于對合肥女子的癡情,也源于他們兩次分離在梅開時節(jié)。那一年他在潭州,此地盛產(chǎn)紅梅,便執(zhí)相思賦“小重山令”一首。詞中說:“一春幽事有誰知,東風冷,香遠茜裙歸”,是人耶?梅耶?真耶?假耶?飄落的紅梅幻化出當年的茜裙,來亦來,去復去,花非花,夢非夢。有如張炎說詠物詞,“神似而不求形式”也正如梅與人兩兩相望,你在時她傲然挺立,轉身去她獨自飄零,是風舞掩藏了她的落寞。</h3> <p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(1, 1, 1);">臨江仙(七)</span></p><p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(1, 1, 1);">竹外先開香映雪,為誰赴此佳期。</span></p><p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(1, 1, 1);">梨云未許在寒時。</span></p><p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(1, 1, 1);">雖無青葉護,獨與月華知。</span></p><p style="text-align: center;"><br></p><p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(1, 1, 1);">醉向林間花下憩,幽幽系了相思。</span></p><p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(1, 1, 1);">一涓春夢水之湄。</span></p><p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(1, 1, 1);">長河星暗淡,笛遠素裙歸。</span></p><p><br></p> <h3>這個冬天我在等雪等梅,悄悄開在我的書桌上,開在我的眉間,開在我的心上。慢慢的寫成一闕詞,即使寂寞如斯,也溫暖如玉。</h3><h3>下闋用于隋朝趙師雄在月夜林中逢美人飲酒、醒來在大梅樹下之典。梨云梨花別稱,與梅有幾分相似,區(qū)別在于有無葉子之間。東坡有“定風波”詞云:詩老不知梅格在,吟詠,更看綠葉與青枝。</h3> <p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(1, 1, 1);">臨江仙(八)</span></p><p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(1, 1, 1);">堪送年華芳瞬目,依稀夢里柔懷。</span></p><p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(1, 1, 1);">一枝猶掛雪霜臺。</span></p><p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(1, 1, 1);">相逢云暗淡,此刻月安排。</span></p><p style="text-align: center;"><br></p><p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(1, 1, 1);">草木而今多翠意,誰還憐記香腮。</span></p><p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(1, 1, 1);">應隨花事倚風裁。</span></p><p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(1, 1, 1);">春歸愁且去,愁卻筆中來。</span></p><p style="text-align: center;"><br></p><p><br></p> <h3>“十年湖海隔,未減故人情”此句出自周燕婷老師的臨江仙,不覺動了心思,如果可以預約一個未來,那么梅花不老,我初心不改,依舊憑欄望月,把酒言歡,往來有詩詞,不酬秋心,只念清歡。</h3><h3><br></h3><h3><br></h3> <p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(1, 1, 1);">臨江仙(九)</span></p><p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(1, 1, 1);">素袂相逢猶借筆,離思著了香痕。</span></p><p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(1, 1, 1);">詩情日日到黃昏。</span></p><p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(1, 1, 1);">吟成三五句,漸送可憐春。</span></p><p style="text-align: center;"><br></p><p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(1, 1, 1);">卿約十年應未老,垂楊盡掩風塵。</span></p><p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(1, 1, 1);">掌心花瓣恁真純。</span></p><p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(1, 1, 1);">重吟三五句,不做可憐人。</span></p><p><br></p> <h3>張岱的《湖心亭看雪》是其小品的傳世之作,全文不足二百字,卻寫景敘事抒情于一體,“霧凇沆碭,天與云與水,上下一白。湖中影子,惟長堤一痕,湖心亭一點,與余舟一芥,舟中人兩三粒而已?!绷攘葞鬃直銓⑻扉L永遠的闊大境界,甚至萬籟無聲的寂靜氣氛,全都傳達出來?!澳f相公癡,更有癡似相公者?!贝亦卦捰|動心弦。<br>癡者還似姜夔:舊時月色,算幾番照我,梅邊吹笛?喚起玉人,不管清寒與攀摘。<br>這梅的心性瞬間融化了雪的清冷。春秋更替,江山換主,多少人事皆非,那樹梅花,年年如初。<br></h3> <h3>2018寄語:走過2017感恩遇見的朋友,謝謝這一年來給我的鼓勵和快樂,在和你們交流的同時學到很多。當然也有不如意的時候心中會充滿戾氣和促狹,但是歲末和歲初時在沉默中釋懷。因為我看到有更優(yōu)秀的人沒有裘馬聲色,而是不斷地學習和感悟,讓自己的心靈獲得寧靜,“石蘊玉而山輝,水懷珠而川媚”。同時在填這幾首臨江仙的過程中,思考和有時的靈感爆發(fā),隨時記錄和修改自己受益很多,也發(fā)現(xiàn)很多不足,詞語的匱乏使表達受限。2018還是多多閱讀擴大知識面,擇其善者而從之,其不善者而改之。陸游的一首詩作為結尾:古人學問無遺力,少年功夫老始成。紙上得來終覺淺,絕知此事要躬行。</h3>